*
ေဒါက္တာတို႕သတိ...
မယံုမရွိၾကနဲ ့။ ေဆးေက်ာင္းသားဆိုတဲ့ သူေတြဟာ အင္မတန္႔ကို
ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးျပီး… သူတို ့လိုခ်င္တဲ့ ပညာတစ္ခုရဖို ့ ဆို
ဘာမဆိုလုပ္ဝံ့တဲ့… ဇြဲလံု ့လရွိတဲ့… သူေတြပါ။ ဒါကိုက သူတို ့ ရဲ့
အားနည္းခ်က္လို ့ ဆိုရမလားပဲ…။
ရင္ခြဲရံုမွာ ပထမဦးဆံုး လက္ေတြ ့ဆင္းရတဲ့ ေန ့တစ္ေန ့ေပါ့။
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အားလံုးကလည္း ခြဲရ စိတ္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ တအားကိုပဲ
ေပ်ာ္ၾက ရႊင္ၾက စိတ္အား ထက္သန္ ေနၾကတာေပါ့။ သူတို ့တစ္ဖြဲ ့သားလံုးရဲ့
ေရွ ့ မွာလည္း ခြဲစိတ္ခံမယ့္ အေလာင္းေကာင္ၾကီးက မလႈပ္မယွက္… ျငိမ္သက္လို႔…။
အားလံုးလိုက္လုပ္ရမယ့္ လက္ေတြ ့သင္ခန္းစာ မစခင္မွာ ပေရာ္ဖက္ဆာက
ေက်ာင္းသား အားလံုး သိရမယ့္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို အေသးစိတ္ရွင္းျပပါတယ္။
“ပထမ အခ်က္အေနနဲ ့… ... ... အဟမ္းအဟမ္း…”
ေက်ာင္းသာေတြရဲ့ အာရံု စူးစိုက္မႈရေအာင္ တစ္ခ်က္ ေဝ ့ၾကည့္လိုက္ျပီးမွ
ေလးေလးပင္ပင္နဲ ့…
“ရင္ခြဲရံုမွာ... ခြဲေတာ့ စိတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္… မင္းတို ့မွာ...
ရြံတတ္တဲ့စိတ္ရွိလို ့ လံုးဝမျဖစ္ဘူး”
ဒီစကားကို လက္ညွိဳးတစ္ေထာင္ေထာင္နဲ ့ေျပာေနရင္း… ရုတ္တရက္ဆိုသလိုပဲ
သူ႔လက္ကို မသာေကာင္ၾကီးရဲ့ စအိုထဲကို ေကာက္ကာငင္ကာ ႏိႈက္ထည့္လိုက္ျပီး…
သူ႔ရဲ႕ လက္ကို ျပန္ထုတ္… ပါးစပ္နဲ ့ စုပ္ျပလိုက္ပါေတာ့တယ္။
“အီးးးးးးး”
“အူးးးးးးး”
“အိုးးးးးးး”
ၾကည့္ေနၾကတဲ့ သူေတြအားလံုး လန္ ့ျဖန္ ့ကုန္ေတာ့တာေပါ့။ ေက်ာင္းသားေတြ ဆီက
အာေမဋိတ္သံေတြ ထြက္လို ့ မဆံုးခင္မွာတင္ပဲ ဆရာက …
“ကဲ... အားလံုးျမင္ျပီးၾကတဲ့အတိုင္း... မင္းတို ့ ေတြ
ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့... ဆရာလုပ္ျပတဲ့ အတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကေပေတာ့”
မယံုမရွိၾကပါနဲ ့။
‘ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင’္ ဆိုတဲ့ စကားဟာ အေတာ့္ကိုပဲ ‘တာ’ သြားပါတယ္။
ေစာေစာတုန္းက 'ဟင္' ရယ္ ' ဟယ္' ရယ္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အဲဒီ
မသတီစရာ အပုတ္ေကာင္ၾကီးကို ဘယ္လိုမွ ရြံရွာမေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
လက္ညိွဳးေလးကိုေထာင္… အေပါက္ကေလးထဲကို ထည့္… ျပီးေတာ့ ‘ျပြတ္’ ကနဲ ျမည္ေအာင္
စုပ္…။
ဒီအတိုင္း ေက်ာင္းသားေရာ ေက်ာင္းသူပါမက်န္ တလွည့္စီ လိုက္လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။
အားလံုးလက္ေတြ ့လုပ္ျပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက က်န္ရွိေနေသးတဲ့
တစ္ခ်က္ကို ဆက္ျပီး ပို ့ခ်တာေပါ့။
“ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့... ပိုျပီး အေရးပါတဲ့..အျပင္… အေတြ ့အၾကံဳ
မရွိေသးသူမ်ားအဖို ့… လိုက္လုပ္ဖုိ ့ အင္မတန္မွပဲ ခဲယဥ္းတယ္။ အဲဒီအခ်က္က
ဘာလဲဆိုေတာ့... မ်က္စိလ်င္လ်င္ထားျပီး... စူးစမ္းေလ့လာတတ္ဖို ့ပါပဲ။”
“အခုနတုန္းက... ဆရာမင္းတို ့ေရွ ့မွာ ႏိႈက္ျပတဲ့ လက္က...
လက္ခလယ္ျဖစ္ျပီး… ပါးစပ္ထဲကိုေတာ့... လက္ခလယ္ မဟုတ္ဘဲ... လက္ညိွဳးကို
ထည့္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာလိုက္ၾကည့္ရသေလာက္... ဒီအခ်က္ကို...
ဘယ္ေက်ာင္းသားမွ... သတိမမူမိလိုက္ၾကပါဘူး…”
လာလည္ၾကသူမ်ားဘဝအေမာေျပႏိုင္ၾကပါေစ
Monday, September 27, 2010
စာစုေလးမ်ား.......
ေငြမ႐ွိလည္း ရပါသည္။
တိုးတက္ခ်င္စိတ္နဲ႔ ႀကိဳးစားမႈေလး ႐ွိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
ဆင္းရဲေနလည္း ရပါသည္။
မွ်တစြာ သံုးစြဲ ၿပီး မ်ားျပားစြာ စုေဆာင္ရန္သာလိုအပ္ပါသည္
ခ်စ္သူမ႐ွိလည္း ရပါသည္။
ခ်စ္တတ္တဲ့ႏွလံုးသားနဲ႔ ၾကင္နာမႈေလး ႐ွိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
ခ်စ္သူနဲ႔ ေ၀းေနလည္း ရပါသည္။
အခ်င္းခ်င္း သစၥာ႐ွိရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။
သူမုန္းသြားလည္းရပါသည္။
မိမိပါ အတုလိုက္၍ မမုန္းမိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
မုန္းခ်င္ရင္လည္း ရပါသည္။
အၿငိွဳးထား၍ လက္စားမေခ်ရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
အေမ မ႐ွိေတာ့လည္း ရပါသည္။
အေမရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့ဆႏၵေလးအတိုင္းလုပ္ရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။
ေလာကႀကီးကိုအလွမဆင္ႏို္င္လည္း ရပါသည္။
ေလာကကို မဖ်က္ဆီးမိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
မကူညီႏိုင္လည္း ရပါသည္။
မေနွာက္ယွက္မိရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။
အႀကိမ္ႀကိမ္မွားလည္း ရပါသည္။
မွားၿပီးသားအမွားကို ထပ္၍မမွားမိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
တိုးတက္ခ်င္စိတ္နဲ႔ ႀကိဳးစားမႈေလး ႐ွိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
ဆင္းရဲေနလည္း ရပါသည္။
မွ်တစြာ သံုးစြဲ ၿပီး မ်ားျပားစြာ စုေဆာင္ရန္သာလိုအပ္ပါသည္
ခ်စ္သူမ႐ွိလည္း ရပါသည္။
ခ်စ္တတ္တဲ့ႏွလံုးသားနဲ႔ ၾကင္နာမႈေလး ႐ွိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
ခ်စ္သူနဲ႔ ေ၀းေနလည္း ရပါသည္။
အခ်င္းခ်င္း သစၥာ႐ွိရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။
သူမုန္းသြားလည္းရပါသည္။
မိမိပါ အတုလိုက္၍ မမုန္းမိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
မုန္းခ်င္ရင္လည္း ရပါသည္။
အၿငိွဳးထား၍ လက္စားမေခ်ရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
အေမ မ႐ွိေတာ့လည္း ရပါသည္။
အေမရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့ဆႏၵေလးအတိုင္းလုပ္ရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။
ေလာကႀကီးကိုအလွမဆင္ႏို္င္လည္း ရပါသည္။
ေလာကကို မဖ်က္ဆီးမိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
မကူညီႏိုင္လည္း ရပါသည္။
မေနွာက္ယွက္မိရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။
အႀကိမ္ႀကိမ္မွားလည္း ရပါသည္။
မွားၿပီးသားအမွားကို ထပ္၍မမွားမိရန္သာလိုအပ္ပါသည္။
Friday, September 3, 2010
ၾသကာသဘုရားရိွခိုးကန္ေတာ႕ခန္းအနက္အဓိပၸာယ္
ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြမွာ တခ်ဳိ႕က
ဘုရားရိွခိုးကန္ေတာ႕ေနၾကေပမယ္႕ အမ်ားစုက
မိရိုးဖလာကိုးကြယ္လာၾကသူမ်ားျဖစ္တဲ႕အတြက္ ၾသကာသ ဘုရားရိွခိုးကန္ေတာ႕ရဲ႕အနက္
အဓိပၸာယ္ကို မသိေသးသူမ်ားလည္းရိွၾကပါတယ္။ သိျပီးသားသူမ်ားအတြက္လည္း
ထပ္မံျပီးသိရေအာင္ဆိုေသာ ရည္ရြယ္ ခ်က္ႏွင္႕ကြ်န္ေတာ္ဒီပို႕စ္ကိုတင္ေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ
အျပစ္တို႕ကို ေပ်ာက္ပါေစျခင္းအက်ိဳးငွာ
ပထမ၊ဒုတိယ၊တတိယ၊တစ္ၾကိမ္၊ႏွစ္ၾကိမ္၊သံုးၾကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ဘုရားရတနာ၊
တရားရတနာ၊သံဃာရတနာ၊ရတနာျမတ္သံုးပါးတို႕ကို အရိုအေသ၊အေလးအျမတ္ လက္အုပ္မိုး၍
ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။ ကန္ေတာ့ရေသာ
အက်ိဳးအားေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး၊
ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၊ ၀ိပတၱိတရားေလးပါး၊ ဗ်ႆနတရား ငါးပါးတို႕မွ
အခါခပ္သိမ္းကင္း လြတ္ၿငိမ္းသည္ျဖစ္၍ အဆံုးစြန္ေသာ ဘဝ၌ မဂ္တရား၊ ဖိုလ္တရား
နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ တရားေတာ္ ျမတ္ကိုရပါ လို၏အရွင္ဘုရား။
ၾသကာသ၊ၾသကာသ၊ၾသကာသ
ပါဠိစကားျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာလို “အခြင္႕” ဟူေသာအနက္ကိုေဟာ၏။ “ရိွခိုးပါရေစ
အခြင္႕ျပဳေတာ္မူပါ” ဟု ဆိုလိုရင္းျဖစ္ပါသည္။ ပါဠိေတာ္မ်ား၌ကား “ၾသကာသံ
ကေရာဟိ၊ ၾသကာသံ၊ေဒဟိ” စသည္ျဖင္႕ “အခြင္႕ျပဳေတာ္မူပါ၊ အခြင္႕ေပးေတာ္မူပါ၊
ေမးေလွ်ာက္ပါရေစ” ဟုတစ္စံု တစ္ခုကိုေမးလိုေသာအခါအသံုး
ျပဳၾကပါသည္။သီဟိုဠ္ကြ်န္း၌“အ၀ကာသ္” ဟုအခြင္႕ေတာင္းေသာအခါသံုး ေသာစကားသည္
“ၾသကာသ” ဟူေသာပါဠိစကားနဲ႕ အတူတူပင္ျဖစ္ပါသည္။
ကာယကံ၊၀စီကံ၊မေနာကံ
(ကာယ=ကိုယ္+ကံ=အမႈ) ကိုယ္ျပဳမႈကို “ကာယကံ”၊ ႏႈတ္ေျပာမႈကို “၀စီကံ”၊ စိတ္ၾကံမႈကို “မေနာကံ” ဟု ဆိုလိုပါသည္။
ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ
ပါဠိစကားပင္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ၾကိမ္၊ ႏွစ္ၾကိမ္၊ သံုးၾကိမ္ တိုင္ေအာင္ရိွခိုးကန္ေတာ႕ျခင္းျဖင္႕ အထူးအေလးျပဳ ျခင္းကိုဆိုလိုပါသည္။
ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊သံဃာရတနာ။
“ရတနာ” သဒၵါသည္လည္း ပါဠိစကားပင္ျဖစ္ပါသည္။
“ႏွစ္သက္ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းကိုျဖစ္ေစတတ္ေသာ၊အေလး အျမတ္ျပဳအပ္ေသာ၊
အဖိုးမ်ားစြာထိုက္တန္ေသာ၊ အတုမရိွေသာ၊ အလြန္ရခဲေသာ” ဟူေသာအနက္ကိုဆိုလို
သည္။ေလာက၌ စိန္၊ေက်ာက္၊ဆင္၊ျမင္း၊သားေကာင္း၊သမီးေကာင္း စသည္တို႕ကို
ရတနာဟုေခၚၾကသည္။ ထိုရတနာတို႕ကို ဘုန္းကံရိွေသာသူတို႕သာရရိွျပီး
ရရိွေသာသူတို႕သည္လည္း အလြန္ႏွစ္သက္၍ အေလးအ ျမတ္တန္ဖိုးထားၾကပါသည္။
ကမၻာမ်ားစြာလြန္ေသာ္လည္း ေတြ႕ၾကံဳဖို႕ရန္
အလြန္ခဲယဥ္းလွေသာဂုဏ္ေတာ္မ်ားႏွင္႕ျပည္႕စံုေတာ္မူေသာ ဘုရားစစ္၊
တရားစစ္ႏွင္႕ အရိယာသံဃာေတာ္မ်ားသည္လည္း ရတနာပင္ျဖစ္ပါသည္။ ရတနာတြင္ အတု
အေယာင္ရိွသကဲ႕သို႕ ဘုရား၊တရား၊သံဃာတြင္လည္း အတုအေယာင္မ်ားရိွသျဖင္႔
ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ျဖင္႕ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဆရာသမားေကာင္းျဖင္႕ေသာ္လည္းေကာင္း
တုိင္ပင္၍ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ရပါမည္။ မမွန္ေသာရတနာကို ကိုးကြယ္မိလွ်င္
ယခုဘ၀တြင္ကိစၥမရိွေသာ္လည္း ေနာင္သံသရာ အတြက္ေၾကာက္ရြံ႕ ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။
ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏။
လက္အုပ္မိုး၍ရိွခိုးျပီး ရတနာသံုးပါးႏွင္႕စပ္လွ်င္ ဟိတ္ဟန္မျပဘဲ
မာန္မာနေလွ်ာ႕၍ ကန္ေတာ႕ပါ၏။ “အျပစ္ရိွလွ်င္ ေျပေပ်ာက္ပါရေစသတည္း”
ဟုဆိုလိုပါသည္။
ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္။
ကန္ေတာ႕ရေသာ ကုသုိလ္၏အက်ဳိးစြမ္းအားေၾကာင္႕ ျပစ္မွားမိေသာ
အျပစ္မ်ားေပ်ာက္ေစလိုသည္႕အျပင္ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္ျခင္းစေသာ
ေနာက္ထပ္အက်ဳိးကိုလည္း အလိုရိွ၍ ဆုေတာင္းျပန္ေသာစကား ျဖစ္ပါ သည္။
အပါယ္ေလးပါး
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မ်ားစြာျပဳခြင္႕မရေသာ အရပ္ကို ပါဠိလို“အပါယ” ျမန္မာလို “အပါယ္”ဟုေခၚသည္။
အပါယ္(၄)ပါးမွာ ၁။ ငရဲ ၂။ တိရစၧာန္ ၃။ ၿပိတၱာ ၄။ အသူရကာယ္ တို႕ျဖစ္ပါသည္။
(၁) ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မ်ားစြာျပဳခြင့္မရၾကေသာ ငရဲၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
(က) အကုလိုလ္ကံ မကုန္ေသးသမွ်တစ္ခါတည္း ေသေၾကေပ်ာက္ပ်က္မသြားဘဲ ထပ္ခါထပ္ခါ
အသက္ရွင္ လွ်က္ငရဲထိန္းတို႕၏ ခုတ္ျဖတ္မႈကိုသာ ျပင္းစြာခံၾကရရွာေသာ
သိဥၥိဳးငရဲ ၊
(ခ) ငရဲသားတို႕ကို ငရဲထိန္းတို႕က သားေကာင္ကို ေခြးေတြ လိုက္သလို
အတင္းလိုက္ၾကျပီး ေမာဟိုက္သြား သည့္အခါ သစ္တံုးၾကီးကို သစ္ေရြသမားတို႕က
ခုတ္ေရြၾကသကဲ့သို႕ က်က်နန မ်ဥ္းၾကိဳးခ်၍ ပက္လက္ တစ္မ်ိဳး၊
ေမွာက္လ်က္တစ္မ်ိဳး ၊ ၀ဲယာတစ္မ်ိဳး ၊ ေရွ႕ေနာက္တစ္မ်ိဳး အားျဖင့္
အကုလိုလ္ကံ မကုန္ေသးသ၍ လြတ္ခြင့္မရႏိုင္ၾက ဘဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခုတ္ေရြခံၾကရသည့္
ကာဠသုတ္ငရဲ ၊
(ဂ) ေအာက္ေျမအျပင္မွာ မီးလ်ံေတြထလွ်က္ အထု (၉) ယူဇနာရွိေသာ
သံေျမျပင္ၾကီးျဖစ္၌ ငရဲသားတို႕ဟာ ထန္းပင္ငုတ္ေလးေတြ စိုက္ထားသလို
ခါးထိေအာင္စိုက္ထားျခင္းခံရျပီး အေရွ႕အရပ္မွလာေသာ သံေတာင္ ၾကီးက
စားမည္၀ါးမည္ဆိုေနသလို တဒိန္းဒိန္း၊ တၿခိမ္းၿခိမ္းျမည္ဟီးလ်က
္ၾကိတ္ကာၾကိတ္ကာအေနာက္ အရပ္သို႕သြားျပီး၊ ေနာက္ေတာင္အရပ္မွသံေတာင္ၾကီးက
ထိုနည္းအတိုင္းပင္ ၾကိတ္ကာၾကိတ္ကာေျမာက္ အရပ္သို႕သြားျပီးလွ်င္
အေနာက္အရပ္သို႕ေရာက္ၿပီးေသာ သံေတာင္ၾကီးကလည္း အေရွ႕အရပ္သို႕
ၾကိတ္ကာၾကိတ္ကာျပန္၍လာျခင္းျဖင့္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွသံေတာင္ေတြ သန္းဥတုတ္သလို
ဖိႏွိပ္ၾကိတ္ေခ် ေသာ္လည္း အကုသိုလ္ကံ မကုန္သမွ်ငုတ္စုစု ေပၚထြက္လ်က္
ဆက္ကာဆက္ကာ အၾကိတ္ခံရရွာေသာ သံဃာတငရဲ၊
(ဃ) မီးေတာက္တို႕သည္ တ၀ုန္းး၀ုန္း့ထလ်က္ ငရဲသို႕က်ေရာက္သူတို႕၏ ဒြါရ (၉)
ေပါက္မွ အတင္း၀င္ ေရာက္ေလာင္ကၽြမ္းသျဖင့္ အလြန္အားငယ္စြာ
တစာစာေအာ္ၾကရရွာျပီး ျပင္းစြာငိုေၾကြးျခင္းျဖင့္ မီးေတာက္
မီးလွ်ံအေလာင္ခံေနၾကရေသ ေရာရု၀ငရဲ ၊
(င) မီးခိုးတို႔တစ္ငရဲလံုးဖံုး လြမ္းေနျပီး ငရဲသို႕က်ေရာက္သူတို႕ကို
မီးခိုးတို႕ကအတြင္းအျပင္ အတင္း၀င္၍ ႏွဴးႏွပ္ၾကေသာေၾကာင့္ ငရဲသူ
ငရဲသားတို႕မွာ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ၾကေတာ့ပဲ သနားစဖြယ္ အားငယ္စြာေအာ္ေန ၾကရရွာေသာ
မဟာေရာရု၀ငရဲ ၊
(စ) ငရဲသို႕က်ေရာက္ေသာ သတၱ၀ါမ်ားကို ထန္းလံုးေလာက္ၾကီးမား၍ မီးလွ်ံထေသာ
သံတံက်င္၌ မလႈပ္ႏိုင္ ေအာင္စိုက္ထားျပီးလွ်င္ ထိုသံတံမွထြက္ေသာ
မီးလွ်ံတို႕က အျမဲပူေလာင္ေစတတ္ေသာ တာပနငရဲ ၊
(ဆ) မီးလွ်ံထေနေသာ သံေတာင္ၾကီးႏွင့္ ထိုသံေတာင္၏ေအာက္ေျခ၌
သံတံက်င္ေတြစိုက္ထူထားျပီး ငရဲသူ ငရဲသားတို႕ကို ငရဲထိန္းတို႕က
သံေတာင္ေပၚသို႕ မတက္တက္ေအာင္ ရိုက္ႏွက္၍ တင္ၾကျပီး သံေေတာင္
ေပၚသို႕ေရာက္ေသာအခါ ကံၾကမၼာအေလ်ာက္ ေလမုန္တိုင္းေပၚေပါက္၍ ထိုေလမုန္တိုင္းက
ေတာင္ေျခ၌ရွိ ေသာတံက်င္ေပၚေရာက္ေအာင္ တိုက္လႊင့္ခ်လိုက္သျဖင့္
တံက်င္အဖ်ား၌ ကားခနဲ စူး၀င္ျခင္းခံၾကရရွာေသာ မဟာတာပနငရဲ ၊
(ဇ) မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ား အၾကားမရွိပဲ
တစ္ငရဲလံုးမီးလွ်ံမ်ားဆက္ေနျပီးငရဲသားခ်င္းလည္း ၀ါးက်ည္ေတာက္
အတြင္းမုန္ညွင္းေစ့ကေလးေတြ ျပည့္က်ပ္ေနသကဲ့သို႔ အၾကားမရွိျပည့္က်ပ္ေနေအာင္
ဆင္းရဲဒုကၡ အၾကား အရွိ၊ ဒုကၡမွ လြတ္ကင္း၍ ခ်မ္းသာခြင့္ လံုး၀မရႏိုင္ဘဲ
မီးလွ်ံ ၊ သတၱ၀ါ ၊ ဆင္းရဲျခင္း ဒုက ၡဤသံုးမ်ိဳးတို႕ ဆက္စပ္ေနေသာ
အ၀ီစိငရဲတို႕ႏွင့္ ထိုငရဲတစ္ထပ္တစ္ထပ္၌ ဘင္ပုပ္ငရဲ၊ ျပာပူငရဲ၊ လက္ပံေတာငရဲ၊
သန္ လ်က္ ရြက္ေတာငရဲ၊ ေၾကးနီေရေတြစီးေနေသာ ၾကိမ္ပိုက္ေခ်ာင္းေခၚ “ေ၀တၱရဏီ”
ငရဲ၊ ငရဲငါးထပ္တံတိုင္း ခတ္သကဲသို႕ ရံပတ္၍ေနၾကသည္။
(၂) ဆင္၊ျမင္း၊ကၽြဲ၊ႏြား၊ေခြး၊ၾကက္၊ငွက္၊ငါးလိပ္စေသာ ကုန္းေန၊ေရေန
အေျခေလးေခ်ာင္း၊ အေျခ ႏွစ္ေခ်ာင္း၊ အေျခအမ်ား သတၱ၀ါတို႕ႏွင့္ေၿမြစေသာ
အေျခမရွိေသာ သတၱ၀ါမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ တိရစၧာန္အျဖစ္ေရာက္ရိွ ျခင္း။
(၃) တေစၧ၊မွင္စာ၊သရဲ၊သဘက္၊အစိမ္းဖုတ္ေကာင္၊က်တ္ေကာင္ စသည့္ၿပိတၱာျဖစ္ရျခင္း။
(၄) ၿပိတၱာအၾကီးစားမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ေန႔စံညခံ၊ ညခံေန႔စံ စသည္ျဖင့္လည္း
ခံေနၾကရရွာေသာ အသူရကာယ္ အရပ္၌က်ေရာက္ရျခင္းတို႕ကို အပါယ္ေလးပါးဟုေခၚပါသည္။
ကပ္သံုးပါး
ပ်က္စီးျခင္းကို ပါဠိလို“ကပၸ” ျမန္မာလို“ကပ္” ဟုေခၚသည္။ ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး
ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေအာင္ ပ်က္စီးျခင္းႏွင္႕ ကမၻာမပ်က္ေသးဘဲ ၾကားကာလ၌
တရားကင္းမဲ႕၍ အေသဆိုးနဲ႕ေသရေသာပ်က္စီးျခင္း ႏွစ္မ်ဳိးရိွပါသည္။
ကမၻာမပ်က္ခင္အၾကား၌ အေသဆိုးႏွင္႕ေသရျခင္းကို “ကပ္”ဟုေခၚပါသည္။
(၁) သတၱႏၱရကပ္ = လက္နက္ေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း
(၂) ေရာဂႏၱရကပ္ = အနာေရာဂါေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း
(၃) ဒုဗၻိကၡႏၱရကပ္ = အစာေရစာျပတ္လပ္မႈေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း
ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး
အျပစ္ရိွေသာ အရပ္ကို“ရပ္-ျပစ္”ဟုေခၚျပီး ထိုအရပ္သို႕ေရာက္ေနလွ်င္
မဂ္ဖိုလ္ရေအာင္ တရားအားထုတ္ ခြင္႕မရေသာေၾကာင္႕ မဂ္ဖိုလ္ရခြင္႕မရိွျခင္းကို
“အျပစ္”ဟုေခၚပါသည္။ ပါဠိေတာ္မ်ား၌ “အကၡဏ”ဟုဆိုျပီး အခြင္႕ေကာင္း
ခဏေကာင္းမဟုတ္ေသာ ကာလေဒသ ဟုအဓိပၸာယ္ရပါသည္။
(၁၊၂၊၃) ဘုရားပြင့္ေနဆဲအခါ ငရဲ၊တိရစၧာန္၊ၿပိတၱာ စေသာအပါယ္အရပ္ (အသူရကာယ္ကိုၿပိတၱာမ်ိဳး၌ယူ)
(၄) ဘုရားရွင္ပြင့္ဆဲ ဘုရားရွင္ကိုမဖူးေတြ႕ႏိုင္၊ တရားမနာႏိုင္ၾကရွာေသာ
ခႏၶာကိုယ္သာရွိ၍ စိတ္၀ိဉာဏ္ မရွိေသာ အသညသတ္ျဗဟၼာမ်ားႏွင့္
စိတ္၀ိဉာဏ္သာရွိျပီး ခႏၶာကိုယ္မရွိေသာ အရူပျဗဟၼာမ်ားျဖစ္ၾကသည့္
ဒီဃာယုနတ္တို႕အရပ္၊
(၅) အစြန္အဖ်ား ေတာေတာင္အၾကား လူရိုင္းမ်ားေနသည့္ ပစၥႏၲရာဇ္အရပ္၊
(၆) ဘုရားပြင့္ဆဲအခါ မိစၧာဒိ႒ိရွိေနျခင္း၊
(၇) ဘုရားပြင့္ဆဲအခါ တရားကိုနားလည္းေလာက္ေသာ ဉာဏ္မရွိသူ၊
(၈) တတ္သိနားလည္ေလာက္ေသာ ဉာဏ္ရွိေသာ္ျငားလည္း ဘုရားမပြင့္ေသာအခါလူ ျဖစ္ရျခင္း။
ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး
(၁) ေရ
(၂) မီး
(၃) မင္း
(၄) ခုိးသူ
(၅) အေမြခံသားဆိုးသမီးဆိုး
၀ိပတၱိတရားေလးပါး
ေဖာက္ျပန္ခြ်တ္ယြင္းခ်က္ကို“၀ိပတၱိ” ဟုေခၚပါသည္။
(၁) ကာလ၀ိပတၱိ = မင္းဆိုး၊ မင္းယုတ္အုပ္စိုးေသာအခါကာလ
(၂) ဂတိ၀ိပတၱိ = အပါယ္ေလးပါးတို႔၌ျဖစ္ရျခင္း စသည့္မေကာင္းေသာ ဂတိိျဖစ္ျခင္းး
(၃) ဥပဓိ၀ိပတၱိ = ရူပါအဆင္းအဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း
(၄) ပေယာဂ၀ိပတိၱ = အသိအလိမၼာ ဉာဏ္ပညာ၊ သတိ၀ီရိယမရွိပဲ ျပဳမူ၊ေျပာဆို ၾကံစည္မူကို “ပေယာဂ၀ိပတၱိ” ဟုေခၚသည္။
ဗ်ႆနတရား ငါးပါး
ပ်က္စီးျခင္း၊ဆံုးပါးျခင္းကို ပါဠိလို “ဗ်သန” ဟုေခၚပါသည္။
(၁) ဉာတိဗ်ႆန = ေဆြမ်ိဳးပ်က္စီးျခင္း
(၂) ေဘာဂဗ်ႆန = စည္းစိမ္ဥစၥာ ပ်က္စီးျခင္း
(၃) ေရာဂဗ်ႆန = အနာေရာဂါၿဖစ္ျခင္း
(၄) ဒိ႒ိဗ်ႆန = မွားယြင္းေသာ မိစၧာအယူကိုယူျခင္း
(၅) သီလဗ်ႆန = သီလပ်က္ျခင္း
အခါခပ္သိမ္း…ရပါလို၏အရွင္ဘုရား။
ဤမေကာင္းေသာတရားတို႕မွ အခါခပ္သိမ္း ဘ၀တိုင္းကင္းလြတ္ျငိမ္းသည္ျဖစ္၍
“သံသရာ၌ၾကာရွည္ မက်င္လည္ရဘဲ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို အျမန္ရပါလို၏”
ဟုဆုေတာင္းသည္။
ဆုေတာင္း၊ ဆုေပးႏွင္႕ပတ္သက္၍ အလွဴဒါနတခုကိုျပဳ၍
လိုလိုခ်င္ခ်င္ေတာင္းအပ္ေသာဆုကား ထိုေတာင္႕ တတိုင္းပင္ သင္႕ေလ်ာ္ေသာဘ၀၌
အက်ဳိးေပးတတ္ပါသည္။ဆုေတာင္း၊ ဆုေပးမႈေၾကာင္႕ အက်ဳိးရသည္မဟုတ္ဘဲ ကုသိုလ္ကံေၾကာင္႕
အက်ဳိးရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဆုေတာင္းေပမယ္႕လည္း တကယ္႕လုပ္ရမယ္ဆိုရင္ ရြံ႕တြန္႕တြန္႕ျဖစ္လာတတ္ေသးပံုကို
သဂၤဇာဆရာ ေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ စကားပံုအျဖစ္ေရးထားတဲ႕ မႏၱေလးမွာျဖစ္တဲ႕
ပံု၀တၴဳေလးတစ္ပုဒ္ရိွပါတယ္။ ေစ်းေတာင္က ကိုေမာင္ဟာ
မႏၱေလးဘုရားၾကီးဆီသြားျပီး၊ ေန႕စဥ္ဘုရားရိွခိုးေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္နဲ႕
“နိဗၺာန္မဂ္ဖိုလ္ကို ရက္တိုတိုနဲ႕ရပါရေစ” ဟုဆုေတာင္းပါတယ္။
ေန႕တိုင္းေအာ္ျပီး ဆုေတာင္းေနတာကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဒီေကာင္တကယ္
နိဗၺာန္ကိုသြားခ်င္တာ ဟုတ္မဟုတ္စံုစမ္းအံုးမယ္ဆိုျပီး တစ္ရက္က်ေတာ႕
သိၾကားမင္းအ၀တ္အစားေတြ ဆိုင္ကေနငွား၀တ္လာျပီး သူကၾကိဳတင္ေရာက္ကာ
ဘုရားေနာက္က ကြယ္ေနတယ္။ကိုေမာင္လည္း ဘုရားရိွခိုးျပီးေတာ႕ က်ယ္က်ယ္
ေလာင္ေလာင္နဲ႕ ဆုေတာင္းလိုက္ရာသိၾကားမင္းေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႕
သူငယ္ခ်င္းကထြက္လာပါတယ္။
“ဟဲ႕…ငေမာင္၊ငါသိၾကားမင္း၊ မင္းနိဗၺာန္ဆုေတာင္းေနတာၾကာျပီ၊ အဲဒီေတာ႕
ငါလည္းနတ္ျပည္က အလုပ္ ကိစၥေတြနဲ႕မအားလို႕ မလာရဘူး။ ဒီကေန႕ေတာ႕ မင္းကို
နိဗၺာန္ပို႕ေပးဖို႕ ငါဆင္းလာခဲ႔ျပီ၊ ကဲလာသြားၾကစို႕” ဆိုေတာ႕
ေၾကာင္ၾကည္႕ေနတယ္။
သိၾကားမင္း အခုလိုက္ရမွာလားတဲ႕၊အခုလိုက္ရမွာေပါ႔၊ အိမ္ျပန္ျပီးေတာ႕
ေျပာအံုးမွျဖစ္မွာ၊ အိမ္ကလူေတြက ေတာ္ၾကာဘယ္သြားမွန္းမသိ၊ အိမ္ျပန္ပါရေစဦး။
အိမ္ျပန္၊ အိမ္ကအမ်ဳိးသမီးနဲ႕ သြားတိုင္ပင္မွျဖစ္မွာဆို
ေတာ႕…ေအး…သြားတိုင္ပင္။မင္းကို ငါ(၇)ရက္ပဲ ခြင္႕ေပးမယ္ေနာ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ႕အခါ အိမ္ကအမ်ဳိးသမီးနဲ႕
ျဖစ္သမွ်ကိုအက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာတိုင္ပင္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးက
အေမေလး…ရွင္ဆုေတာင္းျပည္႕တာပဲ၊ သိၾကားေတာင္ လာေခၚမွလိုက္သြားေပါ႔
တိုက္တြန္းတယ္။ ဘာလို႕ ျပန္လာရတာလဲ။ “ဟ”နင္တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ပါ႔မလားတဲ႕။
အဲဒီေတာ႕ အိမ္ရွင္မက၊ စဥ္းစားမေနနဲ႕ ရွင္လိုက္သာသြားဆိုေတာ႕
“နင္စဥ္းစားဦးေနာ္”တဲ႕။ “ဘာမွမစဥ္းစားဘူး”၊ “နင္မစဥ္းစားလဲ ငါကေတာ႕
စဥ္းစားရအံုးမယ္” လို႕ေျပာသတဲ႕။
စိတ္ဆႏၵမျပတ္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
ထံုးစံအတိုင္း “ၾသကာသ” ရိွခိုးျပီးေနာက္ ဆုေတာင္း၍ ဘုန္းၾကီးကဆုေပးေသာအခါ
“အာမဘေႏၱ” ဟုလိုက္ ဆိုၾကပါသည္။ ထိုသို႕ဘုန္းၾကီးက ႏႈတ္တက္ခ်ေပးေသာ
ဆုမ်ားကိုအားကိုေနျခင္းထက္ မိမိေတာင္းေသာဆု ႏွင္႕ထိုက္တန္ေအာင္ အပါယ္ေလးပါး
စသည္မွလြတ္ေျမာက္ေအာင္ ဒုစရိုက္ကို ေရွာင္ၾကဥ္၍ သုစရိုက္
ကုသိုလ္မ်ားကိုသာျပဳမွသာ နိဗၺာန္ျမန္ျမန္ရေအာင္ ကမၼ႒ာန္းကို အားထုတ္မွ၊
သို႕မဟုတ္ ပါရမီကိုၾကိဳးစား ျဖည္႕မွသာ ဆုေတာင္းအားေလ်ာ္စြာ
အက်ဳိးရမည္ျဖစ္ပါသည္။
ကိုးကား။ ။ ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကဘိ၀ံသ (ရတနာ႕ဂုဏ္ရည္)
ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ (မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း)
ဘုရားရိွခိုးကန္ေတာ႕ေနၾကေပမယ္႕ အမ်ားစုက
မိရိုးဖလာကိုးကြယ္လာၾကသူမ်ားျဖစ္တဲ႕အတြက္ ၾသကာသ ဘုရားရိွခိုးကန္ေတာ႕ရဲ႕အနက္
အဓိပၸာယ္ကို မသိေသးသူမ်ားလည္းရိွၾကပါတယ္။ သိျပီးသားသူမ်ားအတြက္လည္း
ထပ္မံျပီးသိရေအာင္ဆိုေသာ ရည္ရြယ္ ခ်က္ႏွင္႕ကြ်န္ေတာ္ဒီပို႕စ္ကိုတင္ေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ
အျပစ္တို႕ကို ေပ်ာက္ပါေစျခင္းအက်ိဳးငွာ
ပထမ၊ဒုတိယ၊တတိယ၊တစ္ၾကိမ္၊ႏွစ္ၾကိမ္၊သံုးၾကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ဘုရားရတနာ၊
တရားရတနာ၊သံဃာရတနာ၊ရတနာျမတ္သံုးပါးတို႕ကို အရိုအေသ၊အေလးအျမတ္ လက္အုပ္မိုး၍
ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။ ကန္ေတာ့ရေသာ
အက်ိဳးအားေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး၊
ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၊ ၀ိပတၱိတရားေလးပါး၊ ဗ်ႆနတရား ငါးပါးတို႕မွ
အခါခပ္သိမ္းကင္း လြတ္ၿငိမ္းသည္ျဖစ္၍ အဆံုးစြန္ေသာ ဘဝ၌ မဂ္တရား၊ ဖိုလ္တရား
နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ တရားေတာ္ ျမတ္ကိုရပါ လို၏အရွင္ဘုရား။
ၾသကာသ၊ၾသကာသ၊ၾသကာသ
ပါဠိစကားျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာလို “အခြင္႕” ဟူေသာအနက္ကိုေဟာ၏။ “ရိွခိုးပါရေစ
အခြင္႕ျပဳေတာ္မူပါ” ဟု ဆိုလိုရင္းျဖစ္ပါသည္။ ပါဠိေတာ္မ်ား၌ကား “ၾသကာသံ
ကေရာဟိ၊ ၾသကာသံ၊ေဒဟိ” စသည္ျဖင္႕ “အခြင္႕ျပဳေတာ္မူပါ၊ အခြင္႕ေပးေတာ္မူပါ၊
ေမးေလွ်ာက္ပါရေစ” ဟုတစ္စံု တစ္ခုကိုေမးလိုေသာအခါအသံုး
ျပဳၾကပါသည္။သီဟိုဠ္ကြ်န္း၌“အ၀ကာသ္” ဟုအခြင္႕ေတာင္းေသာအခါသံုး ေသာစကားသည္
“ၾသကာသ” ဟူေသာပါဠိစကားနဲ႕ အတူတူပင္ျဖစ္ပါသည္။
ကာယကံ၊၀စီကံ၊မေနာကံ
(ကာယ=ကိုယ္+ကံ=အမႈ) ကိုယ္ျပဳမႈကို “ကာယကံ”၊ ႏႈတ္ေျပာမႈကို “၀စီကံ”၊ စိတ္ၾကံမႈကို “မေနာကံ” ဟု ဆိုလိုပါသည္။
ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ
ပါဠိစကားပင္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ၾကိမ္၊ ႏွစ္ၾကိမ္၊ သံုးၾကိမ္ တိုင္ေအာင္ရိွခိုးကန္ေတာ႕ျခင္းျဖင္႕ အထူးအေလးျပဳ ျခင္းကိုဆိုလိုပါသည္။
ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊သံဃာရတနာ။
“ရတနာ” သဒၵါသည္လည္း ပါဠိစကားပင္ျဖစ္ပါသည္။
“ႏွစ္သက္ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းကိုျဖစ္ေစတတ္ေသာ၊အေလး အျမတ္ျပဳအပ္ေသာ၊
အဖိုးမ်ားစြာထိုက္တန္ေသာ၊ အတုမရိွေသာ၊ အလြန္ရခဲေသာ” ဟူေသာအနက္ကိုဆိုလို
သည္။ေလာက၌ စိန္၊ေက်ာက္၊ဆင္၊ျမင္း၊သားေကာင္း၊သမီးေကာင္း စသည္တို႕ကို
ရတနာဟုေခၚၾကသည္။ ထိုရတနာတို႕ကို ဘုန္းကံရိွေသာသူတို႕သာရရိွျပီး
ရရိွေသာသူတို႕သည္လည္း အလြန္ႏွစ္သက္၍ အေလးအ ျမတ္တန္ဖိုးထားၾကပါသည္။
ကမၻာမ်ားစြာလြန္ေသာ္လည္း ေတြ႕ၾကံဳဖို႕ရန္
အလြန္ခဲယဥ္းလွေသာဂုဏ္ေတာ္မ်ားႏွင္႕ျပည္႕စံုေတာ္မူေသာ ဘုရားစစ္၊
တရားစစ္ႏွင္႕ အရိယာသံဃာေတာ္မ်ားသည္လည္း ရတနာပင္ျဖစ္ပါသည္။ ရတနာတြင္ အတု
အေယာင္ရိွသကဲ႕သို႕ ဘုရား၊တရား၊သံဃာတြင္လည္း အတုအေယာင္မ်ားရိွသျဖင္႔
ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ျဖင္႕ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဆရာသမားေကာင္းျဖင္႕ေသာ္လည္းေကာင္း
တုိင္ပင္၍ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ရပါမည္။ မမွန္ေသာရတနာကို ကိုးကြယ္မိလွ်င္
ယခုဘ၀တြင္ကိစၥမရိွေသာ္လည္း ေနာင္သံသရာ အတြက္ေၾကာက္ရြံ႕ ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။
ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏။
လက္အုပ္မိုး၍ရိွခိုးျပီး ရတနာသံုးပါးႏွင္႕စပ္လွ်င္ ဟိတ္ဟန္မျပဘဲ
မာန္မာနေလွ်ာ႕၍ ကန္ေတာ႕ပါ၏။ “အျပစ္ရိွလွ်င္ ေျပေပ်ာက္ပါရေစသတည္း”
ဟုဆိုလိုပါသည္။
ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္။
ကန္ေတာ႕ရေသာ ကုသုိလ္၏အက်ဳိးစြမ္းအားေၾကာင္႕ ျပစ္မွားမိေသာ
အျပစ္မ်ားေပ်ာက္ေစလိုသည္႕အျပင္ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္ျခင္းစေသာ
ေနာက္ထပ္အက်ဳိးကိုလည္း အလိုရိွ၍ ဆုေတာင္းျပန္ေသာစကား ျဖစ္ပါ သည္။
အပါယ္ေလးပါး
ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မ်ားစြာျပဳခြင္႕မရေသာ အရပ္ကို ပါဠိလို“အပါယ” ျမန္မာလို “အပါယ္”ဟုေခၚသည္။
အပါယ္(၄)ပါးမွာ ၁။ ငရဲ ၂။ တိရစၧာန္ ၃။ ၿပိတၱာ ၄။ အသူရကာယ္ တို႕ျဖစ္ပါသည္။
(၁) ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မ်ားစြာျပဳခြင့္မရၾကေသာ ငရဲၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
(က) အကုလိုလ္ကံ မကုန္ေသးသမွ်တစ္ခါတည္း ေသေၾကေပ်ာက္ပ်က္မသြားဘဲ ထပ္ခါထပ္ခါ
အသက္ရွင္ လွ်က္ငရဲထိန္းတို႕၏ ခုတ္ျဖတ္မႈကိုသာ ျပင္းစြာခံၾကရရွာေသာ
သိဥၥိဳးငရဲ ၊
(ခ) ငရဲသားတို႕ကို ငရဲထိန္းတို႕က သားေကာင္ကို ေခြးေတြ လိုက္သလို
အတင္းလိုက္ၾကျပီး ေမာဟိုက္သြား သည့္အခါ သစ္တံုးၾကီးကို သစ္ေရြသမားတို႕က
ခုတ္ေရြၾကသကဲ့သို႕ က်က်နန မ်ဥ္းၾကိဳးခ်၍ ပက္လက္ တစ္မ်ိဳး၊
ေမွာက္လ်က္တစ္မ်ိဳး ၊ ၀ဲယာတစ္မ်ိဳး ၊ ေရွ႕ေနာက္တစ္မ်ိဳး အားျဖင့္
အကုလိုလ္ကံ မကုန္ေသးသ၍ လြတ္ခြင့္မရႏိုင္ၾက ဘဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခုတ္ေရြခံၾကရသည့္
ကာဠသုတ္ငရဲ ၊
(ဂ) ေအာက္ေျမအျပင္မွာ မီးလ်ံေတြထလွ်က္ အထု (၉) ယူဇနာရွိေသာ
သံေျမျပင္ၾကီးျဖစ္၌ ငရဲသားတို႕ဟာ ထန္းပင္ငုတ္ေလးေတြ စိုက္ထားသလို
ခါးထိေအာင္စိုက္ထားျခင္းခံရျပီး အေရွ႕အရပ္မွလာေသာ သံေတာင္ ၾကီးက
စားမည္၀ါးမည္ဆိုေနသလို တဒိန္းဒိန္း၊ တၿခိမ္းၿခိမ္းျမည္ဟီးလ်က
္ၾကိတ္ကာၾကိတ္ကာအေနာက္ အရပ္သို႕သြားျပီး၊ ေနာက္ေတာင္အရပ္မွသံေတာင္ၾကီးက
ထိုနည္းအတိုင္းပင္ ၾကိတ္ကာၾကိတ္ကာေျမာက္ အရပ္သို႕သြားျပီးလွ်င္
အေနာက္အရပ္သို႕ေရာက္ၿပီးေသာ သံေတာင္ၾကီးကလည္း အေရွ႕အရပ္သို႕
ၾကိတ္ကာၾကိတ္ကာျပန္၍လာျခင္းျဖင့္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွသံေတာင္ေတြ သန္းဥတုတ္သလို
ဖိႏွိပ္ၾကိတ္ေခ် ေသာ္လည္း အကုသိုလ္ကံ မကုန္သမွ်ငုတ္စုစု ေပၚထြက္လ်က္
ဆက္ကာဆက္ကာ အၾကိတ္ခံရရွာေသာ သံဃာတငရဲ၊
(ဃ) မီးေတာက္တို႕သည္ တ၀ုန္းး၀ုန္း့ထလ်က္ ငရဲသို႕က်ေရာက္သူတို႕၏ ဒြါရ (၉)
ေပါက္မွ အတင္း၀င္ ေရာက္ေလာင္ကၽြမ္းသျဖင့္ အလြန္အားငယ္စြာ
တစာစာေအာ္ၾကရရွာျပီး ျပင္းစြာငိုေၾကြးျခင္းျဖင့္ မီးေတာက္
မီးလွ်ံအေလာင္ခံေနၾကရေသ ေရာရု၀ငရဲ ၊
(င) မီးခိုးတို႔တစ္ငရဲလံုးဖံုး လြမ္းေနျပီး ငရဲသို႕က်ေရာက္သူတို႕ကို
မီးခိုးတို႕ကအတြင္းအျပင္ အတင္း၀င္၍ ႏွဴးႏွပ္ၾကေသာေၾကာင့္ ငရဲသူ
ငရဲသားတို႕မွာ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ၾကေတာ့ပဲ သနားစဖြယ္ အားငယ္စြာေအာ္ေန ၾကရရွာေသာ
မဟာေရာရု၀ငရဲ ၊
(စ) ငရဲသို႕က်ေရာက္ေသာ သတၱ၀ါမ်ားကို ထန္းလံုးေလာက္ၾကီးမား၍ မီးလွ်ံထေသာ
သံတံက်င္၌ မလႈပ္ႏိုင္ ေအာင္စိုက္ထားျပီးလွ်င္ ထိုသံတံမွထြက္ေသာ
မီးလွ်ံတို႕က အျမဲပူေလာင္ေစတတ္ေသာ တာပနငရဲ ၊
(ဆ) မီးလွ်ံထေနေသာ သံေတာင္ၾကီးႏွင့္ ထိုသံေတာင္၏ေအာက္ေျခ၌
သံတံက်င္ေတြစိုက္ထူထားျပီး ငရဲသူ ငရဲသားတို႕ကို ငရဲထိန္းတို႕က
သံေတာင္ေပၚသို႕ မတက္တက္ေအာင္ ရိုက္ႏွက္၍ တင္ၾကျပီး သံေေတာင္
ေပၚသို႕ေရာက္ေသာအခါ ကံၾကမၼာအေလ်ာက္ ေလမုန္တိုင္းေပၚေပါက္၍ ထိုေလမုန္တိုင္းက
ေတာင္ေျခ၌ရွိ ေသာတံက်င္ေပၚေရာက္ေအာင္ တိုက္လႊင့္ခ်လိုက္သျဖင့္
တံက်င္အဖ်ား၌ ကားခနဲ စူး၀င္ျခင္းခံၾကရရွာေသာ မဟာတာပနငရဲ ၊
(ဇ) မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ား အၾကားမရွိပဲ
တစ္ငရဲလံုးမီးလွ်ံမ်ားဆက္ေနျပီးငရဲသားခ်င္းလည္း ၀ါးက်ည္ေတာက္
အတြင္းမုန္ညွင္းေစ့ကေလးေတြ ျပည့္က်ပ္ေနသကဲ့သို႔ အၾကားမရွိျပည့္က်ပ္ေနေအာင္
ဆင္းရဲဒုကၡ အၾကား အရွိ၊ ဒုကၡမွ လြတ္ကင္း၍ ခ်မ္းသာခြင့္ လံုး၀မရႏိုင္ဘဲ
မီးလွ်ံ ၊ သတၱ၀ါ ၊ ဆင္းရဲျခင္း ဒုက ၡဤသံုးမ်ိဳးတို႕ ဆက္စပ္ေနေသာ
အ၀ီစိငရဲတို႕ႏွင့္ ထိုငရဲတစ္ထပ္တစ္ထပ္၌ ဘင္ပုပ္ငရဲ၊ ျပာပူငရဲ၊ လက္ပံေတာငရဲ၊
သန္ လ်က္ ရြက္ေတာငရဲ၊ ေၾကးနီေရေတြစီးေနေသာ ၾကိမ္ပိုက္ေခ်ာင္းေခၚ “ေ၀တၱရဏီ”
ငရဲ၊ ငရဲငါးထပ္တံတိုင္း ခတ္သကဲသို႕ ရံပတ္၍ေနၾကသည္။
(၂) ဆင္၊ျမင္း၊ကၽြဲ၊ႏြား၊ေခြး၊ၾကက္၊ငွက္၊ငါးလိပ္စေသာ ကုန္းေန၊ေရေန
အေျခေလးေခ်ာင္း၊ အေျခ ႏွစ္ေခ်ာင္း၊ အေျခအမ်ား သတၱ၀ါတို႕ႏွင့္ေၿမြစေသာ
အေျခမရွိေသာ သတၱ၀ါမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ တိရစၧာန္အျဖစ္ေရာက္ရိွ ျခင္း။
(၃) တေစၧ၊မွင္စာ၊သရဲ၊သဘက္၊အစိမ္းဖုတ္ေကာင္၊က်တ္ေကာင္ စသည့္ၿပိတၱာျဖစ္ရျခင္း။
(၄) ၿပိတၱာအၾကီးစားမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ေန႔စံညခံ၊ ညခံေန႔စံ စသည္ျဖင့္လည္း
ခံေနၾကရရွာေသာ အသူရကာယ္ အရပ္၌က်ေရာက္ရျခင္းတို႕ကို အပါယ္ေလးပါးဟုေခၚပါသည္။
ကပ္သံုးပါး
ပ်က္စီးျခင္းကို ပါဠိလို“ကပၸ” ျမန္မာလို“ကပ္” ဟုေခၚသည္။ ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုး
ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းေအာင္ ပ်က္စီးျခင္းႏွင္႕ ကမၻာမပ်က္ေသးဘဲ ၾကားကာလ၌
တရားကင္းမဲ႕၍ အေသဆိုးနဲ႕ေသရေသာပ်က္စီးျခင္း ႏွစ္မ်ဳိးရိွပါသည္။
ကမၻာမပ်က္ခင္အၾကား၌ အေသဆိုးႏွင္႕ေသရျခင္းကို “ကပ္”ဟုေခၚပါသည္။
(၁) သတၱႏၱရကပ္ = လက္နက္ေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း
(၂) ေရာဂႏၱရကပ္ = အနာေရာဂါေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း
(၃) ဒုဗၻိကၡႏၱရကပ္ = အစာေရစာျပတ္လပ္မႈေၾကာင့္ ေသေၾကပ်က္စီးရျခင္း
ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး
အျပစ္ရိွေသာ အရပ္ကို“ရပ္-ျပစ္”ဟုေခၚျပီး ထိုအရပ္သို႕ေရာက္ေနလွ်င္
မဂ္ဖိုလ္ရေအာင္ တရားအားထုတ္ ခြင္႕မရေသာေၾကာင္႕ မဂ္ဖိုလ္ရခြင္႕မရိွျခင္းကို
“အျပစ္”ဟုေခၚပါသည္။ ပါဠိေတာ္မ်ား၌ “အကၡဏ”ဟုဆိုျပီး အခြင္႕ေကာင္း
ခဏေကာင္းမဟုတ္ေသာ ကာလေဒသ ဟုအဓိပၸာယ္ရပါသည္။
(၁၊၂၊၃) ဘုရားပြင့္ေနဆဲအခါ ငရဲ၊တိရစၧာန္၊ၿပိတၱာ စေသာအပါယ္အရပ္ (အသူရကာယ္ကိုၿပိတၱာမ်ိဳး၌ယူ)
(၄) ဘုရားရွင္ပြင့္ဆဲ ဘုရားရွင္ကိုမဖူးေတြ႕ႏိုင္၊ တရားမနာႏိုင္ၾကရွာေသာ
ခႏၶာကိုယ္သာရွိ၍ စိတ္၀ိဉာဏ္ မရွိေသာ အသညသတ္ျဗဟၼာမ်ားႏွင့္
စိတ္၀ိဉာဏ္သာရွိျပီး ခႏၶာကိုယ္မရွိေသာ အရူပျဗဟၼာမ်ားျဖစ္ၾကသည့္
ဒီဃာယုနတ္တို႕အရပ္၊
(၅) အစြန္အဖ်ား ေတာေတာင္အၾကား လူရိုင္းမ်ားေနသည့္ ပစၥႏၲရာဇ္အရပ္၊
(၆) ဘုရားပြင့္ဆဲအခါ မိစၧာဒိ႒ိရွိေနျခင္း၊
(၇) ဘုရားပြင့္ဆဲအခါ တရားကိုနားလည္းေလာက္ေသာ ဉာဏ္မရွိသူ၊
(၈) တတ္သိနားလည္ေလာက္ေသာ ဉာဏ္ရွိေသာ္ျငားလည္း ဘုရားမပြင့္ေသာအခါလူ ျဖစ္ရျခင္း။
ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး
(၁) ေရ
(၂) မီး
(၃) မင္း
(၄) ခုိးသူ
(၅) အေမြခံသားဆိုးသမီးဆိုး
၀ိပတၱိတရားေလးပါး
ေဖာက္ျပန္ခြ်တ္ယြင္းခ်က္ကို“၀ိပတၱိ” ဟုေခၚပါသည္။
(၁) ကာလ၀ိပတၱိ = မင္းဆိုး၊ မင္းယုတ္အုပ္စိုးေသာအခါကာလ
(၂) ဂတိ၀ိပတၱိ = အပါယ္ေလးပါးတို႔၌ျဖစ္ရျခင္း စသည့္မေကာင္းေသာ ဂတိိျဖစ္ျခင္းး
(၃) ဥပဓိ၀ိပတၱိ = ရူပါအဆင္းအဂၤါခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း
(၄) ပေယာဂ၀ိပတိၱ = အသိအလိမၼာ ဉာဏ္ပညာ၊ သတိ၀ီရိယမရွိပဲ ျပဳမူ၊ေျပာဆို ၾကံစည္မူကို “ပေယာဂ၀ိပတၱိ” ဟုေခၚသည္။
ဗ်ႆနတရား ငါးပါး
ပ်က္စီးျခင္း၊ဆံုးပါးျခင္းကို ပါဠိလို “ဗ်သန” ဟုေခၚပါသည္။
(၁) ဉာတိဗ်ႆန = ေဆြမ်ိဳးပ်က္စီးျခင္း
(၂) ေဘာဂဗ်ႆန = စည္းစိမ္ဥစၥာ ပ်က္စီးျခင္း
(၃) ေရာဂဗ်ႆန = အနာေရာဂါၿဖစ္ျခင္း
(၄) ဒိ႒ိဗ်ႆန = မွားယြင္းေသာ မိစၧာအယူကိုယူျခင္း
(၅) သီလဗ်ႆန = သီလပ်က္ျခင္း
အခါခပ္သိမ္း…ရပါလို၏အရွင္ဘုရား။
ဤမေကာင္းေသာတရားတို႕မွ အခါခပ္သိမ္း ဘ၀တိုင္းကင္းလြတ္ျငိမ္းသည္ျဖစ္၍
“သံသရာ၌ၾကာရွည္ မက်င္လည္ရဘဲ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို အျမန္ရပါလို၏”
ဟုဆုေတာင္းသည္။
ဆုေတာင္း၊ ဆုေပးႏွင္႕ပတ္သက္၍ အလွဴဒါနတခုကိုျပဳ၍
လိုလိုခ်င္ခ်င္ေတာင္းအပ္ေသာဆုကား ထိုေတာင္႕ တတိုင္းပင္ သင္႕ေလ်ာ္ေသာဘ၀၌
အက်ဳိးေပးတတ္ပါသည္။ဆုေတာင္း၊ ဆုေပးမႈေၾကာင္႕ အက်ဳိးရသည္မဟုတ္ဘဲ ကုသိုလ္ကံေၾကာင္႕
အက်ဳိးရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဆုေတာင္းေပမယ္႕လည္း တကယ္႕လုပ္ရမယ္ဆိုရင္ ရြံ႕တြန္႕တြန္႕ျဖစ္လာတတ္ေသးပံုကို
သဂၤဇာဆရာ ေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ စကားပံုအျဖစ္ေရးထားတဲ႕ မႏၱေလးမွာျဖစ္တဲ႕
ပံု၀တၴဳေလးတစ္ပုဒ္ရိွပါတယ္။ ေစ်းေတာင္က ကိုေမာင္ဟာ
မႏၱေလးဘုရားၾကီးဆီသြားျပီး၊ ေန႕စဥ္ဘုရားရိွခိုးေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္နဲ႕
“နိဗၺာန္မဂ္ဖိုလ္ကို ရက္တိုတိုနဲ႕ရပါရေစ” ဟုဆုေတာင္းပါတယ္။
ေန႕တိုင္းေအာ္ျပီး ဆုေတာင္းေနတာကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဒီေကာင္တကယ္
နိဗၺာန္ကိုသြားခ်င္တာ ဟုတ္မဟုတ္စံုစမ္းအံုးမယ္ဆိုျပီး တစ္ရက္က်ေတာ႕
သိၾကားမင္းအ၀တ္အစားေတြ ဆိုင္ကေနငွား၀တ္လာျပီး သူကၾကိဳတင္ေရာက္ကာ
ဘုရားေနာက္က ကြယ္ေနတယ္။ကိုေမာင္လည္း ဘုရားရိွခိုးျပီးေတာ႕ က်ယ္က်ယ္
ေလာင္ေလာင္နဲ႕ ဆုေတာင္းလိုက္ရာသိၾကားမင္းေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႕
သူငယ္ခ်င္းကထြက္လာပါတယ္။
“ဟဲ႕…ငေမာင္၊ငါသိၾကားမင္း၊ မင္းနိဗၺာန္ဆုေတာင္းေနတာၾကာျပီ၊ အဲဒီေတာ႕
ငါလည္းနတ္ျပည္က အလုပ္ ကိစၥေတြနဲ႕မအားလို႕ မလာရဘူး။ ဒီကေန႕ေတာ႕ မင္းကို
နိဗၺာန္ပို႕ေပးဖို႕ ငါဆင္းလာခဲ႔ျပီ၊ ကဲလာသြားၾကစို႕” ဆိုေတာ႕
ေၾကာင္ၾကည္႕ေနတယ္။
သိၾကားမင္း အခုလိုက္ရမွာလားတဲ႕၊အခုလိုက္ရမွာေပါ႔၊ အိမ္ျပန္ျပီးေတာ႕
ေျပာအံုးမွျဖစ္မွာ၊ အိမ္ကလူေတြက ေတာ္ၾကာဘယ္သြားမွန္းမသိ၊ အိမ္ျပန္ပါရေစဦး။
အိမ္ျပန္၊ အိမ္ကအမ်ဳိးသမီးနဲ႕ သြားတိုင္ပင္မွျဖစ္မွာဆို
ေတာ႕…ေအး…သြားတိုင္ပင္။မင္းကို ငါ(၇)ရက္ပဲ ခြင္႕ေပးမယ္ေနာ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ႕အခါ အိမ္ကအမ်ဳိးသမီးနဲ႕
ျဖစ္သမွ်ကိုအက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာတိုင္ပင္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးက
အေမေလး…ရွင္ဆုေတာင္းျပည္႕တာပဲ၊ သိၾကားေတာင္ လာေခၚမွလိုက္သြားေပါ႔
တိုက္တြန္းတယ္။ ဘာလို႕ ျပန္လာရတာလဲ။ “ဟ”နင္တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ပါ႔မလားတဲ႕။
အဲဒီေတာ႕ အိမ္ရွင္မက၊ စဥ္းစားမေနနဲ႕ ရွင္လိုက္သာသြားဆိုေတာ႕
“နင္စဥ္းစားဦးေနာ္”တဲ႕။ “ဘာမွမစဥ္းစားဘူး”၊ “နင္မစဥ္းစားလဲ ငါကေတာ႕
စဥ္းစားရအံုးမယ္” လို႕ေျပာသတဲ႕။
စိတ္ဆႏၵမျပတ္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
ထံုးစံအတိုင္း “ၾသကာသ” ရိွခိုးျပီးေနာက္ ဆုေတာင္း၍ ဘုန္းၾကီးကဆုေပးေသာအခါ
“အာမဘေႏၱ” ဟုလိုက္ ဆိုၾကပါသည္။ ထိုသို႕ဘုန္းၾကီးက ႏႈတ္တက္ခ်ေပးေသာ
ဆုမ်ားကိုအားကိုေနျခင္းထက္ မိမိေတာင္းေသာဆု ႏွင္႕ထိုက္တန္ေအာင္ အပါယ္ေလးပါး
စသည္မွလြတ္ေျမာက္ေအာင္ ဒုစရိုက္ကို ေရွာင္ၾကဥ္၍ သုစရိုက္
ကုသိုလ္မ်ားကိုသာျပဳမွသာ နိဗၺာန္ျမန္ျမန္ရေအာင္ ကမၼ႒ာန္းကို အားထုတ္မွ၊
သို႕မဟုတ္ ပါရမီကိုၾကိဳးစား ျဖည္႕မွသာ ဆုေတာင္းအားေလ်ာ္စြာ
အက်ဳိးရမည္ျဖစ္ပါသည္။
ကိုးကား။ ။ ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကဘိ၀ံသ (ရတနာ႕ဂုဏ္ရည္)
ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ (မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း)
နိကံုး
အိမ္နားက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ဘယ္လိုေျပာရမလည္း အရမ္းအေျပာဆိုး္တာေပ့ါ။ သူကမွန္တယ္ထင္ရင္ ဘယ္သူကိုမွ ဂရုမစိုက္တတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူကသူတဘက္သားကုိလည္း အားမနာတတ္ဘူး။ သူစိတ္ထဲမွာ ရွိေနရင္ ေျပာလိုက္ရမွာ အရိပ္အကဲမၾကည့္ဘူးေပ့ါ။
သူအေမကေျပာတယ္ “ နင္အဲ့အက်င့္ေတြေဖ်ာက္ပါ နင္အက်င့္ေတြေၾကာင့္ နင္တေနေတြ႕အံုးမယ္ “
အဲ့လိုေျပာလည္း သူက ဂရုမစုိက္ဘူး
“ ကုိယ္မွန္တယ္ထင္ရင္ ဘယ္သူကုိမွ ေၾကာက္စရာမလိုဘူး၊ အားနာစရာလည္းမလိုဘူး ။ အေမဘဲေၾကာက္ေနတဲ့ “
အဲ့လိုေျပာၿပီးမၾကာပါဘူး အဲ့ေကာင္ေလးဆံုးသြားရွာတယ္။
ဘာလိုဆံုးသြားတာလည္းဆုိရင္ တိုက္ေပၚက ျပဳတ္က်ၿပီးေသသြားတာတဲ့။ သူမ်ားတုိက္ေပၚကေန ကန္ခ်လိုက္တာတဲ့ ။
သူ႕အေမကလည္း သူသားအေၾကာင္းၾကားေရာ “ ငါ့သားရယ္ ငါအၿမဲေျပာတယ္ နင္ရဲ႕ အေျပာဆိုးမႈကို ျပင္ပါလို႕ အခုေတာ့ အသက္တေခ်ာင္းဆံုးရံႈးရၿပီတဲ့ “
သူေသသြားေတာ့လည္း သူကို သနားမယ့္သူ မရွိၾကဘူး။ သူက အေျပာဆိုးခဲ့တာကို။ အဲ့ေကာင္ေသသြားတာဘဲ ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ သူေတြႀကီးဘဲ ။
သူက လက္သမားေလးတေယာက္။ သူက စိတ္ထားေကာင္းၿပီး၊ ကူညီတတ္ေပမယ့္ အေျပာဆိုးတယ္။ သူမ်ားနားမခံသာေအာင္ ဘုကလန္ေျပာတတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူက မကူညီဘူးလားဆိုေတာ့လည္း ကူညီတယ္။ သူေလာက္လုပ္ေပးတဲ့လူလည္းမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေျပာမတတ္ေတာ့ ဆဲေနသလိုဆုိတာမ်ိဳးေပ့ါ။
အဲ့ေန႔ကလည္း သူအလုပ္ရင္းနဲ႔ အလုပ္သမားတေယာက္နဲ႕ စကားေျပာတာေပ့ါ။ သူေျပာပံုကေတာ့
“ေဟ့ နင္ထမင္းမစားေသးဘူးလား။ သူမ်ားဟာေတြႀကီးဘဲ လိုက္စားမေနနဲ႕။ နင္ဟာနင္ ယူလာအံုး။ သူမ်ားေစတနာရွိမွေကာင္းတာေပ့ါလို႔ “ ေျပာလိုက္တာေပ့ါ။ သူကအမွတ္မထင္ေျပာလိုက္ေပမဲ့ လူအမ်ားေရွ႕မွာ အေျပာခံလိုက္ ရတဲ့ ေကာင္ေလးက မွတ္ထားတာေပ့ါ။ အဲ့လိုနဲ႕ တစ္ရက္ၿပီးသြားေရာ။
ေနာက္ရက္က်ေတာ့လည္း သူ႔ကို အလုပ္ပိုင္ရွင္က “ ေဟ့ေရာင္ မင္းအလုပ္သမားေတြကို ၾကည့္ထားေပးအံုး။ ငါမအားလို႕ မင္းက အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ဘဲ“ လို႕ေျပာၿပီး ထြက္သြားတယ္ အလုပ္ရွင္က ။
သူကလည္း အလုပ္ရွင္က ငါကိုအပ္ထားတာေပ့ါ။ ငါသြားေျပာမွ ရမယ္ဆုိၿပီး အလုပ္သမားေတြကို လိုက္စစ္တာေပ့ါ။ အ့ဲဒီအခါမွာ ဟုိေန႔က သူေျပာလိုက္တဲ့ ေကာင္ေလးက “ ပစၥညး္ေတြခိုးေနတာ သူေတြ႕သြားတယ္ “
အဲ့ေတာ့ သူက “ မင္းဒီလိုမလုပ္ေကာင္းဘူးေပ့ါ “ အဲ့တာကို ေကာင္ေလးက “ အကိုရယ္ အလုပ္သမားအခ်င္းခ်င္းေပ့ါ ဒီတခါေလာက္ခြင့္လြတ္ေပးပါေပ့ါ။ “ အခ်င္းခ်င္းစကားမ်ားၾကာတာေပ့ါ။ ရန္ျဖစ္လိုလည္း ၿပီးေရာ သူက သူ႕အလုပ္သူ လုပ္ေနတာေပ့ါ။ ပါးစပ္ကလည္း ရြတ္လည္းရြတ္ေပ့ါ။ အဲ့လို အေရွ႕ကေန အလုပ္လုပ္ေနတုန္းရွိေသးတယ္ အေနာက္ကေန ေကာင္ေလးက သူကုိ တိုက္ေပၚကေန ကန္ခ်လိုက္တာေပ့ါ။ သူကလည္း အမွတ္မထင္ဆိုေတာ့ ဆြဲမိဆြဲရာ ဆြဲလိုက္တာ ပ်ဥ္ျပားေတြကို ဆြဲမိၿပီး ေခါင္းကို ဆင့္ရိုက္လိုက္တာေပ့ါ အဲ့ဒါနဲ႕ ၄ ထပ္ကေန ေအာက္ထပ္ကို တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ရုိက္ၿပီး ေအာက္လည္း ေရာက္ေရာ မေသေသဘူးေပ့ါ။ အသက္ကရွင္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကုိ ေဆးရံုပို႕ေပးမယ္သူမရွိဘူး။ ဘာလိုလည္းဆိုေတာ့ သူက အေျပာဆိုးတာကို ။ လူတကာကလည္း ဒီေကာင္ေသမွေအးမယ္ဆိုၿပီး ေဆးရံုမပုိ႔ေပးၾကဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကယ္သူမရွိဘဲ သူခမ်ာ အဲ့ေနရာမွာတင္ဘဲ ေသသြားရွာတယ္။
သူအေမကေျပာတယ္ “ နင္အဲ့အက်င့္ေတြေဖ်ာက္ပါ နင္အက်င့္ေတြေၾကာင့္ နင္တေနေတြ႕အံုးမယ္ “
အဲ့လိုေျပာလည္း သူက ဂရုမစုိက္ဘူး
“ ကုိယ္မွန္တယ္ထင္ရင္ ဘယ္သူကုိမွ ေၾကာက္စရာမလိုဘူး၊ အားနာစရာလည္းမလိုဘူး ။ အေမဘဲေၾကာက္ေနတဲ့ “
အဲ့လိုေျပာၿပီးမၾကာပါဘူး အဲ့ေကာင္ေလးဆံုးသြားရွာတယ္။
ဘာလိုဆံုးသြားတာလည္းဆုိရင္ တိုက္ေပၚက ျပဳတ္က်ၿပီးေသသြားတာတဲ့။ သူမ်ားတုိက္ေပၚကေန ကန္ခ်လိုက္တာတဲ့ ။
သူ႕အေမကလည္း သူသားအေၾကာင္းၾကားေရာ “ ငါ့သားရယ္ ငါအၿမဲေျပာတယ္ နင္ရဲ႕ အေျပာဆိုးမႈကို ျပင္ပါလို႕ အခုေတာ့ အသက္တေခ်ာင္းဆံုးရံႈးရၿပီတဲ့ “
သူေသသြားေတာ့လည္း သူကို သနားမယ့္သူ မရွိၾကဘူး။ သူက အေျပာဆိုးခဲ့တာကို။ အဲ့ေကာင္ေသသြားတာဘဲ ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ သူေတြႀကီးဘဲ ။
သူက လက္သမားေလးတေယာက္။ သူက စိတ္ထားေကာင္းၿပီး၊ ကူညီတတ္ေပမယ့္ အေျပာဆိုးတယ္။ သူမ်ားနားမခံသာေအာင္ ဘုကလန္ေျပာတတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူက မကူညီဘူးလားဆိုေတာ့လည္း ကူညီတယ္။ သူေလာက္လုပ္ေပးတဲ့လူလည္းမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေျပာမတတ္ေတာ့ ဆဲေနသလိုဆုိတာမ်ိဳးေပ့ါ။
အဲ့ေန႔ကလည္း သူအလုပ္ရင္းနဲ႔ အလုပ္သမားတေယာက္နဲ႕ စကားေျပာတာေပ့ါ။ သူေျပာပံုကေတာ့
“ေဟ့ နင္ထမင္းမစားေသးဘူးလား။ သူမ်ားဟာေတြႀကီးဘဲ လိုက္စားမေနနဲ႕။ နင္ဟာနင္ ယူလာအံုး။ သူမ်ားေစတနာရွိမွေကာင္းတာေပ့ါလို႔ “ ေျပာလိုက္တာေပ့ါ။ သူကအမွတ္မထင္ေျပာလိုက္ေပမဲ့ လူအမ်ားေရွ႕မွာ အေျပာခံလိုက္ ရတဲ့ ေကာင္ေလးက မွတ္ထားတာေပ့ါ။ အဲ့လိုနဲ႕ တစ္ရက္ၿပီးသြားေရာ။
ေနာက္ရက္က်ေတာ့လည္း သူ႔ကို အလုပ္ပိုင္ရွင္က “ ေဟ့ေရာင္ မင္းအလုပ္သမားေတြကို ၾကည့္ထားေပးအံုး။ ငါမအားလို႕ မင္းက အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ဘဲ“ လို႕ေျပာၿပီး ထြက္သြားတယ္ အလုပ္ရွင္က ။
သူကလည္း အလုပ္ရွင္က ငါကိုအပ္ထားတာေပ့ါ။ ငါသြားေျပာမွ ရမယ္ဆုိၿပီး အလုပ္သမားေတြကို လိုက္စစ္တာေပ့ါ။ အ့ဲဒီအခါမွာ ဟုိေန႔က သူေျပာလိုက္တဲ့ ေကာင္ေလးက “ ပစၥညး္ေတြခိုးေနတာ သူေတြ႕သြားတယ္ “
အဲ့ေတာ့ သူက “ မင္းဒီလိုမလုပ္ေကာင္းဘူးေပ့ါ “ အဲ့တာကို ေကာင္ေလးက “ အကိုရယ္ အလုပ္သမားအခ်င္းခ်င္းေပ့ါ ဒီတခါေလာက္ခြင့္လြတ္ေပးပါေပ့ါ။ “ အခ်င္းခ်င္းစကားမ်ားၾကာတာေပ့ါ။ ရန္ျဖစ္လိုလည္း ၿပီးေရာ သူက သူ႕အလုပ္သူ လုပ္ေနတာေပ့ါ။ ပါးစပ္ကလည္း ရြတ္လည္းရြတ္ေပ့ါ။ အဲ့လို အေရွ႕ကေန အလုပ္လုပ္ေနတုန္းရွိေသးတယ္ အေနာက္ကေန ေကာင္ေလးက သူကုိ တိုက္ေပၚကေန ကန္ခ်လိုက္တာေပ့ါ။ သူကလည္း အမွတ္မထင္ဆိုေတာ့ ဆြဲမိဆြဲရာ ဆြဲလိုက္တာ ပ်ဥ္ျပားေတြကို ဆြဲမိၿပီး ေခါင္းကို ဆင့္ရိုက္လိုက္တာေပ့ါ အဲ့ဒါနဲ႕ ၄ ထပ္ကေန ေအာက္ထပ္ကို တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ရုိက္ၿပီး ေအာက္လည္း ေရာက္ေရာ မေသေသဘူးေပ့ါ။ အသက္ကရွင္ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကုိ ေဆးရံုပို႕ေပးမယ္သူမရွိဘူး။ ဘာလိုလည္းဆိုေတာ့ သူက အေျပာဆိုးတာကို ။ လူတကာကလည္း ဒီေကာင္ေသမွေအးမယ္ဆိုၿပီး ေဆးရံုမပုိ႔ေပးၾကဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကယ္သူမရွိဘဲ သူခမ်ာ အဲ့ေနရာမွာတင္ဘဲ ေသသြားရွာတယ္။
Sunday, August 1, 2010
love story
ကၽြန္မနဲ႕ ေမာင္ဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက အတူတူ ေဆာ႕ကစားရင္း ၾကီးျပင္းလာတဲ႕
သူငယ္ခ်င္းေတြပါ… ကၽြန္မဟာ ေမာင္႕အေပၚမွာ မႏွစ္ကအခ်ိန္ထိ သူငယ္ခ်င္း
တစ္ေယာက္လိုဘဲ စိတ္ထဲရွိခဲ႕ေပမဲ႕ ကၽြန္မတို႕၂ေယာက္ ခရီးတစ္ခု အတူတူ သြားၾကတဲ႕
အခ်ိန္မွာေတာ႕ ေမာင္႕ကို ကၽြန္မ ခ်စ္ေနတယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ပါတယ္..
ကၽြန္မေမာင္႕ကို ခ်စ္ေနတဲ႕အေၾကာင္း ေမာင္သိေအာင္ ပြင္႕ပြင္႕လင္းလင္း ၀န္ခံ
လိုက္မိပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕လဲ မၾကာခင္မွာ ကၽြန္မတို႕ ၂ေယာက္ဟာ စံုတြဲေလး တစ္တြဲ
ျဖစ္လာခဲ႕ပါတယ္..
ကၽြန္မ ေမာင္႕ကို သိပ္ခ်စ္မိတဲ႕ အတြက္ ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္အာရံု အားလံုးကို
သူ႕အေပၚမွာဘဲ စူးစူးစိုက္စိုက္ ထားရွိပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ေမာင္ ကေတာ႕ ကၽြန္မလို
မဟုတ္ ပါဘူး သူ႕မွာ မိန္းခေလးေပါင္း မ်ားစြာရွိပါတယ္.. ေမာင္ ဟာကၽြန္မအတြက္
တစ္ဦးတည္းေသာ သူ ျဖစ္ေပမဲ႕ ကၽြန္မကေတာ႕ သူ႕အတြက္ မိန္းခေလးမ်ားစြာ ထဲကမွ
တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ပါ…
“ေမာင္ေရ.. ဒီေန႔ ရုပ္ရွင္ေကာင္းတယ္ သိလား..သြားၾကည္႕ရေအာင္ေလ..” ကၽြန္မက
သူ႕ကိုေျပာလိုက္ပါတယ္…
“ ဟာ… သြားလို႕မျဖစ္ဘူး”
“ ဟင္ ..ဘာလို႕လဲ ..အိမ္မွာ စာၾကည္႕မလို႕လား”
“မဟုတ္ပါဘူး.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ သြားေတြ႔စရာရွိလို႕ပါ…”
ေမာင္ဟာ အျမဲတမ္း အဲလိုပါဘဲ…. သူဟာ တစ္ျခား မိန္းခေလးေတြနဲ႕ ကၽြန္မေရွ႕မွာတင္
ေတြ႔တဲ႕အခါ ေတြ႔တတ္ပါတယ္.. အဲလို ေတြ႔ခ်ိန္မွာလည္း သူ႕ဘက္က ဘာမွ မထူးဆန္းတဲ႕
အလုပ္တစ္ခုခုကို ပံုမွန္ လုပ္ေနသလိုမ်ိဳးပါဘဲ….. ကၽြန္မဟာ ေမာင္႕အတြက္ ဘာမွ
မထူးဆန္းတဲ႕ သာမန္မိန္းခေလး တစ္ေယာက္ ပါဘဲလား…. ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ႕ စကားကိုလည္း
ကၽြန္မကသာ ေမာင္႕ကိုေျပာခဲ႕ေပမဲ႕ ေမာင္႕ပါးစပ္ကေတာ႕ ဒီေန႕အထိ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ
တစ္ခါမွာကို မေျပာခဲ႕ဖူး ေသးပါဘူး… ရက္ေပါင္း ၁၀၀… ရက္ေပါင္း၂၀၀ .. စသည္ျဖင္႕
ခ်စ္သူသက္တမ္းသာ ၾကာလာတယ္… ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ႕ စကားကိုေတာ႕ သူ႕ပါးစပ္က ဘယ္ေတာ႕မွ
မေျပာခဲ႕ပါဘူး… ကၽြန္မတို႕၂ေယာက္ ၾကားမွာ ခ်စ္သက္တမ္း အထိမ္း အမွတ္ ဆိုတာလည္း
မရွိခဲ႕ပါဘူး… ေမာင္ဟာ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားကိုေျပာဖို႕ ဘာေၾကာင္႕မ်ား ဒီေလာက္
တြန္႕တို ေနတယ္ ဆိုတာ ကၽြန္မ မေတြးတတ္ေတာ႕ပါဘူး…ခ်စ္သူစျဖစ္
တဲ႕ ေန႕ကစျပီး ေမာင္
မပ်က္ ကြက္ လုပ္တဲ႕ အလုပ္တစ္ခုက တစ္ေန႕ကို အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္ ကၽြန္မကို
ေပးျခင္းပါဘဲ… ဒီေန႕ထိ တစ္ရက္မွကို မပ်က္ကြက္ ခဲ႕ပါဘူး… ဒီအရုပ္ေတြကို
ဘာသေဘာနဲ႕ ေမာင္ေပးေနတယ္ ဆိုတာလဲ ကၽြန္မ မသိခဲ႕ပါဘူး…
တစ္ေန႕ေတာ႕ ကၽြန္မက ေမာင္႕ကို စကားစဖို႕ ၾကိဳးစားတယ္…
“ ေမာင္… ငါ..ငါေလ”
“ ဘာတြန္႕ဆုတ္ဆုတ္ျဖစ္ေနတာလဲဟ.. ေျပာေလ”
“ငါ နင္႕ကိုခ်စ္တယ္”
“ ဟမ္.. နင္က ..ဟုတ္လား အရူးထမေနနဲ႕……ေရာ႕ေရာ႕ ဒီအရုပ္ကိုယူ.. ျပီးရင္
အိမ္ထဲ၀င္ေတာ႕..”
ကဲၾကည္႕.. ကၽြန္မရဲ႕အခ်စ္ေတြကို ေမာင္ဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဥပကၡာျပဳတယ္ ဆိုတာ..
အရုပ္ေလး ေပးျပီးတာနဲ႕ ကၽြန္မေရွ႕ကေန တစ္ခါတည္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေတာ႕တာဘဲ..
ေျပးျပီး ထြက္သြားသလား ေအာက္ေမ႕ ရေလာက္ေအာင္ လွ်င္ျမန္လြန္းေနတယ္.. သူ႕ဆီက
ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ရေနတဲ႕ အရုပ္ကေလး ေတြဟာ ကၽြန္မ အခန္း တစ္ခုလံုး တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႕
ျပည္႕လာတယ္… အရုပ္ေလးေတြမွ အမ်ားၾကီးပါဘဲ…..
ဒီေန႕ဟာ ကၽြန္မရဲ႕ ၁၉ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ပါ.. ကၽြန္မ မနက္အေစာၾကီး
အိပ္ရာကေနထတယ္.. သူနဲ႕ အတူ ေမြးေန႕ပြဲေလးတစ္ခု ျပဳလုပ္ဖို႕ စိတ္ကူးေလးနဲ႕
ရင္ခုန္ ေနမိတယ္.. ေမာင္ေခၚလာမဲ႕ ဖုန္းသံေလးကို ေစာင္႕ေနမိတယ္… ဒါေပမဲ႕
ေန႕လည္စာ စားျပီးခ်ိန္ထိ သူ႕ဆီက ဖုန္းေခၚသံ မၾကားရဘူး.. ညေနစာစားျပီးတဲ႕
အခ်ိန္ထိလည္း သူ႕ရဲ႕ ဖုန္းသံကို မရပါဘူး.. ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး မဲေမွာင္ျပီး
ညနက္ခ်ိန္ ေရာက္တဲ႕ထိလည္း ေမာင္က ကၽြန္မဆီကို ဖုန္းမေခၚခဲ႕ပါဘူး… ကၽြန္မ
ေမာင္႕ဆီက ဖုန္းေခၚသံကို ေစာင္႕ဖို႕ အင္အားလဲ မရွိေတာ႕ပါဘူး… ရင္ထဲမွာ
စိတ္ပ်က္ျခင္း ၊ ၀မ္းနည္းျခင္း ၊ ပင္ပန္း ျငီးေငြ႔ျခင္းမ်ားနဲ႕ ကၽြန္မရင္ခြင္
တစ္ခုလံုး ႏြမ္းလွ်လို႕ ေနပါျပီ..
ေမာပန္း ႏြမ္းနယ္စြာနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႕ ကၽြန္မကို ရုတ္တရက္
လန္႕ႏိုးေစလိုက္တာက ဖုန္းေခၚသံေလးတစ္ခုပါ… နာရီၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ မနက္
၂နာရီရွိေနျပီ.. ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္ျပီး ထူးလိုက္ေတာ႕
ေမွ်ာ္လင္႕ေစာင္႕စားခဲ႕ရတဲ႕ ေမာင္ရဲ႕အသံ.. ေမာင္က ကၽြန္မကို အိမ္အျပင္ဘက္
ခနထြက္လာဖို႕ ေျပာပါတယ္… ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရြင္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕
အိမ္အျပင္ကို ေျပးထြက္လာခဲ႕မိတယ္..
“ေမာင္”
“ဒီမွာ…. ေရာ႕ ဒါကိုယူ ” ထံုးစံအတိုင္း ေမာင္႕လက္ထဲမွာ အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္
“ဒါက ဘာလဲ..” ကၽြန္မ ေမာင္႕ကို ေမးလိုက္တယ္..
“ငါ မေန႕က နင္႕ကို မေပးလိုက္ရဘူးေလ.. အဲဒါ အခုလာေပးတာ ..ငါအခု
အိမ္ျပန္ေတာ႕မယ္ …. တာ႕တာေနာ္”
“ေမာင္ ခနေလး ..ခနေလး ေစာင္႕ပါဦး .. ဒီေန႕ဘာေန႕လဲ ေမာင္သိရဲ႕လား”
“ဒီေန႕ .. ဟမ္… မသိဘူး”
ကၽြန္မ အရမ္းကို ၀မ္းနည္းသြားမိပါတယ္.. ကၽြန္မထင္ခဲ႕တာက သူဟာ ကၽြန္မေမြးေန႕ကို
သတိတရ ရွိလိမ္႕မယ္လို႕ ဒါေပမဲ႕ သူကေတာ႕ ဘာမွ မျဖစ္သလိုဘဲ ကၽြန္မေရွ႕ကေန
လွည္႔ထြက္ သြားခဲ႕တယ္.. ကၽြန္မ ဘယ္လိုမွ သည္းခံႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ႕ဘဲ
ေအာ္လိုက္မိတယ္..
“ေမာင္ ခနေနဦး ”
“ဘာလဲ .. တစ္ခုခုေျပာစရာရွိလို႕လား”
“ေမာင္ နင္ငါ႕ကိုေျပာစမ္းပါဦး နင္ငါ႕ကို တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လား.. ငါ႕ကို
တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ နင္ဒီေန႕ ငါ႕ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားကို ေျပာခဲ႕ပါ”
“ဘာ.. နင္ရူးေနလား”
“ေျပာစမ္းပါ ေမာင္ရဲ႕ .. နင္ငါ႕ကို ေျပာစမ္းပါ…” ကၽြန္မ အသံက သနားစရာ
ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တုန္ခါေနတယ္.. ေမာင္႕ရဲ႕ လက္ေတြကို လႈပ္ခါျပီး ေတာင္းပန္
တိုးလွ်ိဳး ေျပာေနမိပါတယ္..
ဒါေပမဲ႕ ေမာင္႕ဆီက ျပန္ရလိုက္တဲ႕ ေအးစက္စက္ စကားလံုးေတြက ကၽြန္မအသည္းကို
ဓါးထက္ထက္နဲ႕ မြန္းလိုက္သလိုပါဘဲ….
“ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားလံုးကို ငါ ဘယ္သူ႕ကိုမွ လြယ္လြယ္ကူကူ မေျပာခ်င္ဘူး.. မင္း
ဒီေလာက္ေတာင္ ၾကားခ်င္ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ႕ တစ္ျခား တစ္ေယာက္ ေယာက္ကို ရွာခ်င္
ရွာလိုက္ေတာ႕”
ဒီစကားကို ခ်န္ထားရစ္ျပီး သူေျပးထြက္သြားပါတယ္.. ကၽြန္မေျခေထာက္ေတြ ဆက္လက္
ရပ္တည္ႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ႕ပါဘူး.. ေျမျပင္ေပၚကို ျပိဳလဲက်သြားပါတယ္.. ေမာင္က
ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားကို အလြယ္တကူ မေျပာခ်င္ဘူးတဲ႕လား.. သူဘယ္လိုမ်ား
ေျပာထြက္လိုက္တာပါလိမ္႕ .. ကၽြန္မသိလိုက္ပါျပီ.. ေမာင္ဟာ ကၽြန္မအတြက္
ထိုက္တန္တဲ႕သူ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ခဲ႕ပါဘူး..
အဲဒီေန႕က စျပီး အိမ္ထဲအိမ္ျပင္မထြက္ဘဲ ကၽြန္မငိုေၾကြးေနခဲ႕မိပါတယ္..
ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ ငိုေနမိတာပါ.. ေမာင္ကေတာ႕ ေနႏိုင္လြန္းပါတယ္.. ကၽြန္မ ေစာင္႕ေန
ခဲ႕ေပမဲ႕ ဖုန္းတစ္ခ်က္ေတာင္ ဆက္ေဖာ္မရခဲ႕ပါဘူး… ဒါေပမဲ႕ ကၽြန္မရဲ႕ အိမ္အျပင္
ဘက္မွာေတာ႕ အရုပ္ကေလးတစ္ရုပ္ကို မနက္တိုင္း မနက္တိုင္း လာထားေနဆဲပါ..
အခန္းထဲမွာလည္း အရုပ္ေတြနဲ႕ ျပည္႕လို႕ေနပါျပီ..
တစ္လေလာက္ၾကာေတာ႕ ကၽြန္မကိုယ္႕ကိုယ္ကို အားတင္းျပီး ေက်ာင္းကို
ထြက္လာခဲ႕ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ေက်ာင္းမေရာက္ခင္ ကၽြန္မရင္ကို နာက်င္ေစမဲ႕ ျမင္ကြင္း
တစ္ခုကို ျမင္လိုက္ ရတယ္.. ေမာင္ရယ္ေလ. ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႕ ..
သူ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာလည္း ကၽြန္မ တစ္ခါမွ မေတြ႔ခဲ႕ဖူးတဲ႕ အျပံဳးေတြနဲ႕ ရႊန္းလက္
ေတာက္ပလို႕.. ကၽြန္မကို ေဒါသ ထြက္ေစတဲ႕ အရာက ေမာင္႕လက္ထဲမွာ ကိုင္လာတဲ႕
အရုပ္ကေလး တစ္ရုပ္.. ကၽြန္မ အိမ္ဘက္ကို အားကုန္ ျပန္ေျပးခဲ႕မိတယ္..
အိမ္ခန္းထဲကို ေရာက္ေတာ႕ တစ္ခန္းလံုး ျပည္႕လုမတတ္ ရွိေနတဲ႕ အရုပ္ေတြကို
ၾကည္႕ျပီး မ်က္ရည္ေတြ တားဆီးမရေအာင္ က်လာမိတယ္… ဘာလို႕မ်ား ဒီအရုပ္ေတြ
ကၽြန္မကို ေပးခဲ႕တာတဲ႕လဲ… ဒီအရုပ္ေတြဟာ သူ တစ္ျခား ေကာင္မေလးေတြ ဆီက ရလာတဲ႕
အရုပ္ေတြ ျဖစ္ႏိုင္သားဘဲေလ.. ေဒါသစိတ္နဲ႕ အရုပ္ေတြကို လႊင္႕ပစ္ေနမိတယ္..
ဒီအခ်ိန္ေလးမွာဘဲ ရုတ္တရက္ ဖုန္းျမည္သံေပၚလာတယ္… မထင္မွတ္ထားဘဲ ေမာင္႕ဆီက
ျဖစ္ေနတယ္.. ေမာင္က ကၽြန္မတို႕ အိမ္အနားက ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္ကို ခန ထြက္လာဖို႕
ေျပာတယ္.. ကၽြန္မ စိတ္ေတြ တည္ျငိမ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ကားမွတ္တိုင္ကို
ေလွ်ာက္လာခဲ႕တယ္. ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုလည္း သတိေပး ေနမိတယ္.. ငါသူ႕ကို ေမ႕ေအာင္
ၾကိဳးစားေတာ႕မယ္.. ငါဒီဇာတ္လမ္းကို ဒီေန႕မွာဘဲ အဆံုး သတ္ေတာ႕မယ္..
ကၽြန္မ ျမင္ကြင္းထဲကို အရုပ္ၾကီး တစ္ရုပ္ကို လက္က ကိုင္ထားျပီး သူ
ေရာက္လာတယ္.. ျပီးေတာ႕ စကား စ ေျပာပါတယ္..
“ နင္ငါ႕ကို စိတ္ပ်က္သြားျပီလို႕ ထင္ေနခဲ႕တာ .. နင္တကယ္ ထြက္လာတယ္ေနာ္ ” တဲ႕
ကၽြန္မ သူ႕ကို မုန္းလိုက္တာေလ.. သူနဲ႕ ကၽြန္မၾကားမွာ ဘာမွကို ျပႆနာ
မျဖစ္ခဲ႕သလိုနဲ႕ .. သူ သရုပ္ေဆာင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္.. ျပီးေတာ႕
သူ႕ထံုးစံအတုိင္း အရုပ္ကေလးကို ကၽြန္မေရွ႕ကို ထုိးေပးလိုက္တယ္..
“ငါ နင္႕ဆီက အရုပ္ေတြကို မလိုခ်င္ေတာ႕ဘူး … ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ႕မွလဲ ငါ႕ကို
ေပးဖို႕ မၾကိဳးစားနဲ႕ေတာ႕”
“ဟင္ .. ဘာျဖစ္လို႕လဲ..” သူက ဘာမွ မသိ နားမလည္တဲ႕ ေလသံေလးနဲ႕ ကၽြန္မကို
ျပန္ေမးေနတယ္..
ကၽြန္မ သူ႕လက္ထဲက အရုပ္ကို ဆြဲယူလိုက္ျပီး. လမ္းမေပၚကို လႊင္႕ပစ္လိုက္တယ္..
“ ငါ နင္႕အရုပ္ေတြကို မလိုခ်င္ေတာ႕ဘူး… ေနာက္လည္း ဘယ္ေတာ႕မွ မလိုေတာ႕ဘူး..
နင္႕လိုေကာင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုလည္း ငါ ထပ္မေတြ႔ခ်င္ေတာ႕ဘူး…”
ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ျမိဳသိပ္ထားခဲ႕ရတဲ႕ စကားလံုးေတြနဲ႕ သူ႕ကို အဆက္မျပတ္
ပစ္ေပါက္ေနမိတယ္.. ဒါေပမဲ႕ အရင္ေန႕ေတြက ေအးစက္စက္ အမူအရာေတြနဲ႕ မတူဘဲ
ေမာင္႕မ်က္လံုးထဲက နာက်င္ရိပ္ေတြ ထိတ္လန္႕တုန္လႈပ္ေနတဲ႕ ေခ်ာက္ျခားျခင္း
ေတြကို မေမွ်ာ္လင္႕ဘဲ ေတြ႔လိုက္ရတယ္..
“ ငါ ၀မ္းနည္းပါတယ္ဟာ… နင္ဒီေလာက္ ေဒါသျဖစ္ေနမယ္မွန္း
မသိခဲ႕ပါဘူး..ငါ႕ကိုခြင္႕လႊတ္ပါ ”
ေမာင္႕ႏႈတ္က ေတာင္းပန္တဲ႕အသံတိုးတိုးေလး ထြက္လာတယ္.. ေမာင္႕ အသံထဲမွာ
နာက်င္ျခင္းေတြနဲ႕ ျပည္႕လို႕….
ျပီးေတာ႕ ေမာင္က ကၽြန္မလႊင္႕ပစ္လိုက္တဲ႕ အရုပ္ေလးကို ေကာက္ဖို႕ ကားလမ္းမေပၚကို
ေလွ်ာက္သြားတယ္…
“ နင္.. အရူးဘဲ .. ဘာလို႕ ဒီအရုပ္ကို ေကာက္ေနေသးလဲ ..လႊင္႔ပစ္လိုက္ပါလား”
ဒါေပမဲ႕ ေမာင္က ကၽြန္မစကားကို မၾကားသလိုနဲ႕ အရုပ္ကေလးဆီ ေလွ်ာက္သြားေေနတယ္..
အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ယ္ေလာင္တဲ႕ ကားဟြန္းသံနဲ႕ ၾကီးမားလွတဲ႕ ထရပ္ကားတစ္စီးက
ေမာင္႕ဆီကို တည္႕တည္႕ၾကီး ဦးတည္ျပီး သြားေနတယ္….
*“ေမာင္ေရ.. ကားလာေနျပီ ….ကား ..” “ အျမန္ေျပး” *
ကၽြန္မအသံကုန္ ေအာ္လိုက္မိတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ေမာင္က ၾကားပံုမရဘူး..
ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး အရုပ္ကေလးကို ငံု႕ေကာက္လိုက္တယ္..
*“ေမာင္ေရ.. ကား”
*
*ဒုန္း * ဆိုတဲ႕ က်ယ္ေလာင္လွတဲ႕ ေၾကာက္စရာ အသံၾကီးကို ေနာက္ဆံုး
ၾကားလိုက္ရတယ္..
အဲဒီကတည္းက ေမာင္ဟာ ကၽြန္မရဲ႕ အနားကေန ထြက္ခြာသြားခဲ႕ပါတယ္.. သူထြက္သြားတဲ႕
အခ်ိန္ထိ မ်က္လံုး တစ္ခ်က္မွ မဖြင္႕ စကားလည္း တစ္ခြန္းမွ ကၽြန္မကို
ေျပာမသြားခဲ႕ပါဘူး…
အဲဒီေန႕ကစျပီး ကၽြန္မဟာ ေမာင္ေသဆံုးရျခင္းအတြက္ မိမိကိုယ္ကို အျပစ္တင္ျခင္း၊
၀မ္းနည္းပူေဆြးျခင္း ေတြနဲ႕ အရူးတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ေနခဲ႕တာ ၂လေလာက္ ၾကာခဲ႕ပါျပီ..
အခန္းထဲမွာ ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕ အရုပ္ေတြၾကားထဲ ထိုင္ျပီး ေမာင္႕ကို ေန႕တိုင္း သတိရ
လြမ္းဆြတ္ ငိုေၾကြးေနမိပါတယ္.. ဒီအရုပ္ေတြဟာ ကၽြန္မတို႕၂ေယာက္ ခ်စ္သူေတြ ဘ၀
ေရာက္ကတည္းက ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ လက္ေဆာင္ေတြပါဘဲ.. ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕
အရုပ္ကေလးေတြကို တစ္ခုျခင္း ေကာက္ျပီး ေရတြက္ေနမိရင္း ခ်စ္သူဘ၀ အခ်ိန္ေတြကို
တစ္ရက္ျခင္း ျပန္အမွတ္ရ ေနမိပါတယ္..
တစ္ , ႏွစ္ , သံုး , ေလး …
ေလးရာ ရွစ္ဆယ္႕ေလး… ေလးရာ႕ရွစ္ဆယ္႕ငါး စုစုေပါင္း ေလးရာ႕ရွစ္ဆယ္႕ငါးခု
တိတိရွိပါတယ္.. ကၽြန္မ ရွိဳက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးမိျပန္ပါတယ္.. အရုပ္ကေလးကို
တင္းၾကပ္စြာေပြ႔ဖက္ရင္း ငိုေၾကြးေနမိတယ္..
ရုတ္တရက္
* *
*နင္႕ကိုငါ ခ်စ္တယ္.. နင္႕ကုိ ငါခ်စ္တယ္*..
ကၽြန္မ အရုပ္ကေလးကို ထိတ္လန္႕တၾကား လႊတ္ခ်လိုက္မိပါတယ္..
အရုပ္ကို ျပန္ေကာက္လိုက္ျပီး ဗိုက္ကေလးကို ဖိလိုက္မိေတာ႕
* *
*နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္..*တဲ႕
ရွိသမွ် အရုပ္ေတြအားလံုးကို တစ္ခုခ်င္း ေကာက္ယူျပီး ၀မ္းဗိုက္ေတြေပၚ
ဖိလိုက္တိုင္း
* *
* *
*နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္.
နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္..
နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္..*
အဲဒီအသံေတြဘဲ မရပ္မနား ထြက္လာပါတယ္..
ကၽြန္မ ေစာေစာက ဘာလို႕ သေဘာမေပါက္ခဲ႕မိရတာပါလဲ….. ေမာင္႕အသည္းႏွလံုးဟာ
အေစာကတည္းက ကၽြန္မရဲ႕ေဘးမွာ အတူတူ ရွိေနခဲ႕တာပါလား… ေမာင္ကၽြန္မကို
ဒီေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဘာလို႕မ်ား မသိခဲ႕ရပါလိမ္႕.. ကၽြန္မအရုပ္ကေလး တစ္ရုုပ္ကို
ကုတင္ေအာက္က ေကာက္ယူလိုက္တယ္.. ခုနက ၄၈၅ ရုပ္ေတြနဲ႕ မတူဘဲ ထူးထူးျခားျခား
ၾကီးမားေနတဲ႕ အရုပ္ကေလး … ဒီအရုပ္ကေလးဟာ ေမာင္နဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေတြ႔ခဲ႕တဲ႕ေန႕က
ကၽြန္မကို ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕ အရုပ္ေလး.. ကၽြန္မလမ္းေပၚကို လႊင္႕ပစ္ လိုက္မိတဲ႕
အရုပ္ေလးပါ .. အရုပ္ေလးမွာ ေမာင္႕ကိုယ္ေပၚက ေသြးစက္ေလးေတြေတာင္ ခုခ်ိန္ထိ
စြန္းေပ ေနေသးတယ္.. အရုပ္ကေလးကို လက္နဲ႕ ဖိခ် လိုက္ေတာ႕ ကၽြန္မ လြမ္းဆြတ္
တမ္းတေနတဲ႕ ေမာင္႕ရဲ႕အသံေလး ထြက္လာတယ္..
* *
*“ဒီေန႕ဘာေန႕လဲ ဆိုတာ နင္သိလား… ငါတို႕၂ေယာက္ခ်စ္ခဲ႕ၾကတာ
၄၈၆ရက္ျပည္႕တဲ႕ေန႕ေလ.. ၄၈၆ ဂဏန္းဟာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ ဆိုတာ နင္သိတယ္ မဟုတ္လား…
နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ႕ စကားကို မေျပာျဖစ္ခဲ႕တာက ဒီစကားကို ငါ႕ပါးစပ္က
ေျပာရမွာ သိပ္ရွက္လို႕ပါ… ဒါေၾကာင္႕လဲ အရုပ္ကေလးေတြကို ငါ႕ကိုယ္စား
ေျပာေပးဖို႕အတြက္ နင္႕ကိုငါ ေန႕တိုင္းေပးခဲ႕တာပါ… နင္ငါ႕ကို ခြင္႕လႊတ္တယ္ဆိုရင္
ဒီအရုပ္ေလးကို လက္ခံပါေနာ္… နင္႕ကို ငါသိပ္ခ်စ္ပါတယ္.. ေနာက္ကို နင္႕ကို
သိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ငါအျမဲေျပာပါ႕မယ္.. ေန႕တိုင္းေျပာပါ႕မယ္.. ငါေသတဲ႕အထိ နင္႕ကို
ခ်စ္တယ္လို႕ေျပာပါ႕မယ္.. နင္႕ကို ငါအရမ္းခ်စ္ပါတယ္.. ေကာင္မေလးရယ္..” *
ကၽြန္မပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ ျမစ္လိုဘဲ စီးဆင္းလာပါတယ္.. ကံတရားက
ဘာလို႕မ်ား ဒီေလာက္ ရက္စက္ရတာလဲ ေမာင္ရယ္ .. နင္႕အခ်စ္ေတြကို ဘာလို႕မ်ား
နင္ေသဆံုးျပီးခ်ိန္မွ ငါသိခြင္႕ ရလိုက္တာလဲ.. ခုခ်ိန္မွ ငါသိလိုက္ရေတာ႕ နင္က
ငါ႕ေဘးမွာ မရွိေတာ႕ဘူးေလ.. နင္ဟာ ငါ႕ကို ေနာက္ဆံုး စကၠန္႕အထိ ခ်စ္သြားခဲ႕တယ္
ဆိုတာ ငါယံုပါျပီေမာင္ရယ္.. ခုေတာ႕ ငါတစ္ေယာက္တည္း နင္ေပးခဲ႕တဲ႕
အရုပ္ေတြၾကားမွာ ေျဖမဆည္ႏိုင္တဲ႕ ေနာင္တေတြနဲ႕ ပူေဆြးရင္း ေသာကေတြနဲ႕
ေလာင္ျမိဳက္ ေနရပါျပီ ေမာင္ရယ္…..
—————————————————————————————————————————————-
အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္တမ္းေတာ႕ မိမိရရ ဖမ္းဆုပ္ဖို႕ခက္ခဲလွပါတယ္.. တစ္ခါတစ္ရံ
ကိုယ္႕လက္ထဲ ေရာက္ရွိလာတဲ႕အခ်စ္ဟာ နားလည္မႈ လြဲမွားတဲ႕အခါ လက္ထဲက ျပန္လႊတ္ထြက္
သြားတတ္ပါတယ္.. နားလည္မႈ လႊဲမွားလို႕ လမ္းခြဲခဲ႕ၾကတဲ႕ ခ်စ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္
မ်ားၾကျပီလဲ… တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြက ရင္ထဲကမပါေပမဲ႕ စကားေတြကို တန္ဆာဆင္ျပီး
သိုင္း၀ိုင္းဖြဲ႕ႏြဲ႕လို႕ ေျပာတတ္ၾကေပမဲ႕ အခ်ိဳ႕က်ေတာ႕ ရင္ထဲမွာ
ရွိသည္႕တိုင္ေအာင္ ပါးစပ္က ထုတ္ေဖာ္ မေျပာတတ္ ၾကပါဘူး… ခ်စ္ၾကသူေတြ
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ နားလည္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင္႕လွပါတယ္.. နားလည္မႈ လြဲလို႕
ခြဲခြာၾကရတဲ႕အခါ ခံစားရတဲ႕ နာက်င္ျခင္း ေတြက ပူေလာင္မႈေတြဘဲ မဟုတ္ပါလား…
ဒီဇာတ္လမ္းေလးက တစ္ခုခုကို ေသခ်ာေအာင္ မဆန္းစစ္ေသးဘဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အလွ်င္စလို
မခ်သင္႕ေၾကာင္းကို သင္ခန္းစာ ေပးေနပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕ ကိုယ္႕လက္ထဲက
အခ်စ္ဆိုတဲ႕အရာေလးကို ေသခ်ာ ဖမ္းဆုပ္မိႏိုင္ဖို႕အတြက္ နားလည္မႈေလးနဲ႕ တည္ေဆာက္
ႏိုင္ၾကပါေစ….
သူငယ္ခ်င္းေတြပါ… ကၽြန္မဟာ ေမာင္႕အေပၚမွာ မႏွစ္ကအခ်ိန္ထိ သူငယ္ခ်င္း
တစ္ေယာက္လိုဘဲ စိတ္ထဲရွိခဲ႕ေပမဲ႕ ကၽြန္မတို႕၂ေယာက္ ခရီးတစ္ခု အတူတူ သြားၾကတဲ႕
အခ်ိန္မွာေတာ႕ ေမာင္႕ကို ကၽြန္မ ခ်စ္ေနတယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ပါတယ္..
ကၽြန္မေမာင္႕ကို ခ်စ္ေနတဲ႕အေၾကာင္း ေမာင္သိေအာင္ ပြင္႕ပြင္႕လင္းလင္း ၀န္ခံ
လိုက္မိပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕လဲ မၾကာခင္မွာ ကၽြန္မတို႕ ၂ေယာက္ဟာ စံုတြဲေလး တစ္တြဲ
ျဖစ္လာခဲ႕ပါတယ္..
ကၽြန္မ ေမာင္႕ကို သိပ္ခ်စ္မိတဲ႕ အတြက္ ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္အာရံု အားလံုးကို
သူ႕အေပၚမွာဘဲ စူးစူးစိုက္စိုက္ ထားရွိပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ေမာင္ ကေတာ႕ ကၽြန္မလို
မဟုတ္ ပါဘူး သူ႕မွာ မိန္းခေလးေပါင္း မ်ားစြာရွိပါတယ္.. ေမာင္ ဟာကၽြန္မအတြက္
တစ္ဦးတည္းေသာ သူ ျဖစ္ေပမဲ႕ ကၽြန္မကေတာ႕ သူ႕အတြက္ မိန္းခေလးမ်ားစြာ ထဲကမွ
တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ပါ…
“ေမာင္ေရ.. ဒီေန႔ ရုပ္ရွင္ေကာင္းတယ္ သိလား..သြားၾကည္႕ရေအာင္ေလ..” ကၽြန္မက
သူ႕ကိုေျပာလိုက္ပါတယ္…
“ ဟာ… သြားလို႕မျဖစ္ဘူး”
“ ဟင္ ..ဘာလို႕လဲ ..အိမ္မွာ စာၾကည္႕မလို႕လား”
“မဟုတ္ပါဘူး.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕ သြားေတြ႔စရာရွိလို႕ပါ…”
ေမာင္ဟာ အျမဲတမ္း အဲလိုပါဘဲ…. သူဟာ တစ္ျခား မိန္းခေလးေတြနဲ႕ ကၽြန္မေရွ႕မွာတင္
ေတြ႔တဲ႕အခါ ေတြ႔တတ္ပါတယ္.. အဲလို ေတြ႔ခ်ိန္မွာလည္း သူ႕ဘက္က ဘာမွ မထူးဆန္းတဲ႕
အလုပ္တစ္ခုခုကို ပံုမွန္ လုပ္ေနသလိုမ်ိဳးပါဘဲ….. ကၽြန္မဟာ ေမာင္႕အတြက္ ဘာမွ
မထူးဆန္းတဲ႕ သာမန္မိန္းခေလး တစ္ေယာက္ ပါဘဲလား…. ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ႕ စကားကိုလည္း
ကၽြန္မကသာ ေမာင္႕ကိုေျပာခဲ႕ေပမဲ႕ ေမာင္႕ပါးစပ္ကေတာ႕ ဒီေန႕အထိ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ
တစ္ခါမွာကို မေျပာခဲ႕ဖူး ေသးပါဘူး… ရက္ေပါင္း ၁၀၀… ရက္ေပါင္း၂၀၀ .. စသည္ျဖင္႕
ခ်စ္သူသက္တမ္းသာ ၾကာလာတယ္… ခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ႕ စကားကိုေတာ႕ သူ႕ပါးစပ္က ဘယ္ေတာ႕မွ
မေျပာခဲ႕ပါဘူး… ကၽြန္မတို႕၂ေယာက္ ၾကားမွာ ခ်စ္သက္တမ္း အထိမ္း အမွတ္ ဆိုတာလည္း
မရွိခဲ႕ပါဘူး… ေမာင္ဟာ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားကိုေျပာဖို႕ ဘာေၾကာင္႕မ်ား ဒီေလာက္
တြန္႕တို ေနတယ္ ဆိုတာ ကၽြန္မ မေတြးတတ္ေတာ႕ပါဘူး…ခ်စ္သူစျဖစ္
တဲ႕ ေန႕ကစျပီး ေမာင္
မပ်က္ ကြက္ လုပ္တဲ႕ အလုပ္တစ္ခုက တစ္ေန႕ကို အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္ ကၽြန္မကို
ေပးျခင္းပါဘဲ… ဒီေန႕ထိ တစ္ရက္မွကို မပ်က္ကြက္ ခဲ႕ပါဘူး… ဒီအရုပ္ေတြကို
ဘာသေဘာနဲ႕ ေမာင္ေပးေနတယ္ ဆိုတာလဲ ကၽြန္မ မသိခဲ႕ပါဘူး…
တစ္ေန႕ေတာ႕ ကၽြန္မက ေမာင္႕ကို စကားစဖို႕ ၾကိဳးစားတယ္…
“ ေမာင္… ငါ..ငါေလ”
“ ဘာတြန္႕ဆုတ္ဆုတ္ျဖစ္ေနတာလဲဟ.. ေျပာေလ”
“ငါ နင္႕ကိုခ်စ္တယ္”
“ ဟမ္.. နင္က ..ဟုတ္လား အရူးထမေနနဲ႕……ေရာ႕ေရာ႕ ဒီအရုပ္ကိုယူ.. ျပီးရင္
အိမ္ထဲ၀င္ေတာ႕..”
ကဲၾကည္႕.. ကၽြန္မရဲ႕အခ်စ္ေတြကို ေမာင္ဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဥပကၡာျပဳတယ္ ဆိုတာ..
အရုပ္ေလး ေပးျပီးတာနဲ႕ ကၽြန္မေရွ႕ကေန တစ္ခါတည္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေတာ႕တာဘဲ..
ေျပးျပီး ထြက္သြားသလား ေအာက္ေမ႕ ရေလာက္ေအာင္ လွ်င္ျမန္လြန္းေနတယ္.. သူ႕ဆီက
ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ရေနတဲ႕ အရုပ္ကေလး ေတြဟာ ကၽြန္မ အခန္း တစ္ခုလံုး တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႕
ျပည္႕လာတယ္… အရုပ္ေလးေတြမွ အမ်ားၾကီးပါဘဲ…..
ဒီေန႕ဟာ ကၽြန္မရဲ႕ ၁၉ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕ပါ.. ကၽြန္မ မနက္အေစာၾကီး
အိပ္ရာကေနထတယ္.. သူနဲ႕ အတူ ေမြးေန႕ပြဲေလးတစ္ခု ျပဳလုပ္ဖို႕ စိတ္ကူးေလးနဲ႕
ရင္ခုန္ ေနမိတယ္.. ေမာင္ေခၚလာမဲ႕ ဖုန္းသံေလးကို ေစာင္႕ေနမိတယ္… ဒါေပမဲ႕
ေန႕လည္စာ စားျပီးခ်ိန္ထိ သူ႕ဆီက ဖုန္းေခၚသံ မၾကားရဘူး.. ညေနစာစားျပီးတဲ႕
အခ်ိန္ထိလည္း သူ႕ရဲ႕ ဖုန္းသံကို မရပါဘူး.. ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး မဲေမွာင္ျပီး
ညနက္ခ်ိန္ ေရာက္တဲ႕ထိလည္း ေမာင္က ကၽြန္မဆီကို ဖုန္းမေခၚခဲ႕ပါဘူး… ကၽြန္မ
ေမာင္႕ဆီက ဖုန္းေခၚသံကို ေစာင္႕ဖို႕ အင္အားလဲ မရွိေတာ႕ပါဘူး… ရင္ထဲမွာ
စိတ္ပ်က္ျခင္း ၊ ၀မ္းနည္းျခင္း ၊ ပင္ပန္း ျငီးေငြ႔ျခင္းမ်ားနဲ႕ ကၽြန္မရင္ခြင္
တစ္ခုလံုး ႏြမ္းလွ်လို႕ ေနပါျပီ..
ေမာပန္း ႏြမ္းနယ္စြာနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႕ ကၽြန္မကို ရုတ္တရက္
လန္႕ႏိုးေစလိုက္တာက ဖုန္းေခၚသံေလးတစ္ခုပါ… နာရီၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ မနက္
၂နာရီရွိေနျပီ.. ဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္ျပီး ထူးလိုက္ေတာ႕
ေမွ်ာ္လင္႕ေစာင္႕စားခဲ႕ရတဲ႕ ေမာင္ရဲ႕အသံ.. ေမာင္က ကၽြန္မကို အိမ္အျပင္ဘက္
ခနထြက္လာဖို႕ ေျပာပါတယ္… ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရြင္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕
အိမ္အျပင္ကို ေျပးထြက္လာခဲ႕မိတယ္..
“ေမာင္”
“ဒီမွာ…. ေရာ႕ ဒါကိုယူ ” ထံုးစံအတိုင္း ေမာင္႕လက္ထဲမွာ အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္
“ဒါက ဘာလဲ..” ကၽြန္မ ေမာင္႕ကို ေမးလိုက္တယ္..
“ငါ မေန႕က နင္႕ကို မေပးလိုက္ရဘူးေလ.. အဲဒါ အခုလာေပးတာ ..ငါအခု
အိမ္ျပန္ေတာ႕မယ္ …. တာ႕တာေနာ္”
“ေမာင္ ခနေလး ..ခနေလး ေစာင္႕ပါဦး .. ဒီေန႕ဘာေန႕လဲ ေမာင္သိရဲ႕လား”
“ဒီေန႕ .. ဟမ္… မသိဘူး”
ကၽြန္မ အရမ္းကို ၀မ္းနည္းသြားမိပါတယ္.. ကၽြန္မထင္ခဲ႕တာက သူဟာ ကၽြန္မေမြးေန႕ကို
သတိတရ ရွိလိမ္႕မယ္လို႕ ဒါေပမဲ႕ သူကေတာ႕ ဘာမွ မျဖစ္သလိုဘဲ ကၽြန္မေရွ႕ကေန
လွည္႔ထြက္ သြားခဲ႕တယ္.. ကၽြန္မ ဘယ္လိုမွ သည္းခံႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ႕ဘဲ
ေအာ္လိုက္မိတယ္..
“ေမာင္ ခနေနဦး ”
“ဘာလဲ .. တစ္ခုခုေျပာစရာရွိလို႕လား”
“ေမာင္ နင္ငါ႕ကိုေျပာစမ္းပါဦး နင္ငါ႕ကို တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လား.. ငါ႕ကို
တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ နင္ဒီေန႕ ငါ႕ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားကို ေျပာခဲ႕ပါ”
“ဘာ.. နင္ရူးေနလား”
“ေျပာစမ္းပါ ေမာင္ရဲ႕ .. နင္ငါ႕ကို ေျပာစမ္းပါ…” ကၽြန္မ အသံက သနားစရာ
ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တုန္ခါေနတယ္.. ေမာင္႕ရဲ႕ လက္ေတြကို လႈပ္ခါျပီး ေတာင္းပန္
တိုးလွ်ိဳး ေျပာေနမိပါတယ္..
ဒါေပမဲ႕ ေမာင္႕ဆီက ျပန္ရလိုက္တဲ႕ ေအးစက္စက္ စကားလံုးေတြက ကၽြန္မအသည္းကို
ဓါးထက္ထက္နဲ႕ မြန္းလိုက္သလိုပါဘဲ….
“ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားလံုးကို ငါ ဘယ္သူ႕ကိုမွ လြယ္လြယ္ကူကူ မေျပာခ်င္ဘူး.. မင္း
ဒီေလာက္ေတာင္ ၾကားခ်င္ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ႕ တစ္ျခား တစ္ေယာက္ ေယာက္ကို ရွာခ်င္
ရွာလိုက္ေတာ႕”
ဒီစကားကို ခ်န္ထားရစ္ျပီး သူေျပးထြက္သြားပါတယ္.. ကၽြန္မေျခေထာက္ေတြ ဆက္လက္
ရပ္တည္ႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ႕ပါဘူး.. ေျမျပင္ေပၚကို ျပိဳလဲက်သြားပါတယ္.. ေမာင္က
ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႕ စကားကို အလြယ္တကူ မေျပာခ်င္ဘူးတဲ႕လား.. သူဘယ္လိုမ်ား
ေျပာထြက္လိုက္တာပါလိမ္႕ .. ကၽြန္မသိလိုက္ပါျပီ.. ေမာင္ဟာ ကၽြန္မအတြက္
ထိုက္တန္တဲ႕သူ တစ္ေယာက္ မဟုတ္ခဲ႕ပါဘူး..
အဲဒီေန႕က စျပီး အိမ္ထဲအိမ္ျပင္မထြက္ဘဲ ကၽြန္မငိုေၾကြးေနခဲ႕မိပါတယ္..
ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ ငိုေနမိတာပါ.. ေမာင္ကေတာ႕ ေနႏိုင္လြန္းပါတယ္.. ကၽြန္မ ေစာင္႕ေန
ခဲ႕ေပမဲ႕ ဖုန္းတစ္ခ်က္ေတာင္ ဆက္ေဖာ္မရခဲ႕ပါဘူး… ဒါေပမဲ႕ ကၽြန္မရဲ႕ အိမ္အျပင္
ဘက္မွာေတာ႕ အရုပ္ကေလးတစ္ရုပ္ကို မနက္တိုင္း မနက္တိုင္း လာထားေနဆဲပါ..
အခန္းထဲမွာလည္း အရုပ္ေတြနဲ႕ ျပည္႕လို႕ေနပါျပီ..
တစ္လေလာက္ၾကာေတာ႕ ကၽြန္မကိုယ္႕ကိုယ္ကို အားတင္းျပီး ေက်ာင္းကို
ထြက္လာခဲ႕ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ေက်ာင္းမေရာက္ခင္ ကၽြန္မရင္ကို နာက်င္ေစမဲ႕ ျမင္ကြင္း
တစ္ခုကို ျမင္လိုက္ ရတယ္.. ေမာင္ရယ္ေလ. ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႕ ..
သူ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာလည္း ကၽြန္မ တစ္ခါမွ မေတြ႔ခဲ႕ဖူးတဲ႕ အျပံဳးေတြနဲ႕ ရႊန္းလက္
ေတာက္ပလို႕.. ကၽြန္မကို ေဒါသ ထြက္ေစတဲ႕ အရာက ေမာင္႕လက္ထဲမွာ ကိုင္လာတဲ႕
အရုပ္ကေလး တစ္ရုပ္.. ကၽြန္မ အိမ္ဘက္ကို အားကုန္ ျပန္ေျပးခဲ႕မိတယ္..
အိမ္ခန္းထဲကို ေရာက္ေတာ႕ တစ္ခန္းလံုး ျပည္႕လုမတတ္ ရွိေနတဲ႕ အရုပ္ေတြကို
ၾကည္႕ျပီး မ်က္ရည္ေတြ တားဆီးမရေအာင္ က်လာမိတယ္… ဘာလို႕မ်ား ဒီအရုပ္ေတြ
ကၽြန္မကို ေပးခဲ႕တာတဲ႕လဲ… ဒီအရုပ္ေတြဟာ သူ တစ္ျခား ေကာင္မေလးေတြ ဆီက ရလာတဲ႕
အရုပ္ေတြ ျဖစ္ႏိုင္သားဘဲေလ.. ေဒါသစိတ္နဲ႕ အရုပ္ေတြကို လႊင္႕ပစ္ေနမိတယ္..
ဒီအခ်ိန္ေလးမွာဘဲ ရုတ္တရက္ ဖုန္းျမည္သံေပၚလာတယ္… မထင္မွတ္ထားဘဲ ေမာင္႕ဆီက
ျဖစ္ေနတယ္.. ေမာင္က ကၽြန္မတို႕ အိမ္အနားက ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္ကို ခန ထြက္လာဖို႕
ေျပာတယ္.. ကၽြန္မ စိတ္ေတြ တည္ျငိမ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ကားမွတ္တိုင္ကို
ေလွ်ာက္လာခဲ႕တယ္. ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုလည္း သတိေပး ေနမိတယ္.. ငါသူ႕ကို ေမ႕ေအာင္
ၾကိဳးစားေတာ႕မယ္.. ငါဒီဇာတ္လမ္းကို ဒီေန႕မွာဘဲ အဆံုး သတ္ေတာ႕မယ္..
ကၽြန္မ ျမင္ကြင္းထဲကို အရုပ္ၾကီး တစ္ရုပ္ကို လက္က ကိုင္ထားျပီး သူ
ေရာက္လာတယ္.. ျပီးေတာ႕ စကား စ ေျပာပါတယ္..
“ နင္ငါ႕ကို စိတ္ပ်က္သြားျပီလို႕ ထင္ေနခဲ႕တာ .. နင္တကယ္ ထြက္လာတယ္ေနာ္ ” တဲ႕
ကၽြန္မ သူ႕ကို မုန္းလိုက္တာေလ.. သူနဲ႕ ကၽြန္မၾကားမွာ ဘာမွကို ျပႆနာ
မျဖစ္ခဲ႕သလိုနဲ႕ .. သူ သရုပ္ေဆာင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္.. ျပီးေတာ႕
သူ႕ထံုးစံအတုိင္း အရုပ္ကေလးကို ကၽြန္မေရွ႕ကို ထုိးေပးလိုက္တယ္..
“ငါ နင္႕ဆီက အရုပ္ေတြကို မလိုခ်င္ေတာ႕ဘူး … ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ႕မွလဲ ငါ႕ကို
ေပးဖို႕ မၾကိဳးစားနဲ႕ေတာ႕”
“ဟင္ .. ဘာျဖစ္လို႕လဲ..” သူက ဘာမွ မသိ နားမလည္တဲ႕ ေလသံေလးနဲ႕ ကၽြန္မကို
ျပန္ေမးေနတယ္..
ကၽြန္မ သူ႕လက္ထဲက အရုပ္ကို ဆြဲယူလိုက္ျပီး. လမ္းမေပၚကို လႊင္႕ပစ္လိုက္တယ္..
“ ငါ နင္႕အရုပ္ေတြကို မလိုခ်င္ေတာ႕ဘူး… ေနာက္လည္း ဘယ္ေတာ႕မွ မလိုေတာ႕ဘူး..
နင္႕လိုေကာင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုလည္း ငါ ထပ္မေတြ႔ခ်င္ေတာ႕ဘူး…”
ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ျမိဳသိပ္ထားခဲ႕ရတဲ႕ စကားလံုးေတြနဲ႕ သူ႕ကို အဆက္မျပတ္
ပစ္ေပါက္ေနမိတယ္.. ဒါေပမဲ႕ အရင္ေန႕ေတြက ေအးစက္စက္ အမူအရာေတြနဲ႕ မတူဘဲ
ေမာင္႕မ်က္လံုးထဲက နာက်င္ရိပ္ေတြ ထိတ္လန္႕တုန္လႈပ္ေနတဲ႕ ေခ်ာက္ျခားျခင္း
ေတြကို မေမွ်ာ္လင္႕ဘဲ ေတြ႔လိုက္ရတယ္..
“ ငါ ၀မ္းနည္းပါတယ္ဟာ… နင္ဒီေလာက္ ေဒါသျဖစ္ေနမယ္မွန္း
မသိခဲ႕ပါဘူး..ငါ႕ကိုခြင္႕လႊတ္ပါ ”
ေမာင္႕ႏႈတ္က ေတာင္းပန္တဲ႕အသံတိုးတိုးေလး ထြက္လာတယ္.. ေမာင္႕ အသံထဲမွာ
နာက်င္ျခင္းေတြနဲ႕ ျပည္႕လို႕….
ျပီးေတာ႕ ေမာင္က ကၽြန္မလႊင္႕ပစ္လိုက္တဲ႕ အရုပ္ေလးကို ေကာက္ဖို႕ ကားလမ္းမေပၚကို
ေလွ်ာက္သြားတယ္…
“ နင္.. အရူးဘဲ .. ဘာလို႕ ဒီအရုပ္ကို ေကာက္ေနေသးလဲ ..လႊင္႔ပစ္လိုက္ပါလား”
ဒါေပမဲ႕ ေမာင္က ကၽြန္မစကားကို မၾကားသလိုနဲ႕ အရုပ္ကေလးဆီ ေလွ်ာက္သြားေေနတယ္..
အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ယ္ေလာင္တဲ႕ ကားဟြန္းသံနဲ႕ ၾကီးမားလွတဲ႕ ထရပ္ကားတစ္စီးက
ေမာင္႕ဆီကို တည္႕တည္႕ၾကီး ဦးတည္ျပီး သြားေနတယ္….
*“ေမာင္ေရ.. ကားလာေနျပီ ….ကား ..” “ အျမန္ေျပး” *
ကၽြန္မအသံကုန္ ေအာ္လိုက္မိတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ေမာင္က ၾကားပံုမရဘူး..
ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး အရုပ္ကေလးကို ငံု႕ေကာက္လိုက္တယ္..
*“ေမာင္ေရ.. ကား”
*
*ဒုန္း * ဆိုတဲ႕ က်ယ္ေလာင္လွတဲ႕ ေၾကာက္စရာ အသံၾကီးကို ေနာက္ဆံုး
ၾကားလိုက္ရတယ္..
အဲဒီကတည္းက ေမာင္ဟာ ကၽြန္မရဲ႕ အနားကေန ထြက္ခြာသြားခဲ႕ပါတယ္.. သူထြက္သြားတဲ႕
အခ်ိန္ထိ မ်က္လံုး တစ္ခ်က္မွ မဖြင္႕ စကားလည္း တစ္ခြန္းမွ ကၽြန္မကို
ေျပာမသြားခဲ႕ပါဘူး…
အဲဒီေန႕ကစျပီး ကၽြန္မဟာ ေမာင္ေသဆံုးရျခင္းအတြက္ မိမိကိုယ္ကို အျပစ္တင္ျခင္း၊
၀မ္းနည္းပူေဆြးျခင္း ေတြနဲ႕ အရူးတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ေနခဲ႕တာ ၂လေလာက္ ၾကာခဲ႕ပါျပီ..
အခန္းထဲမွာ ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕ အရုပ္ေတြၾကားထဲ ထိုင္ျပီး ေမာင္႕ကို ေန႕တိုင္း သတိရ
လြမ္းဆြတ္ ငိုေၾကြးေနမိပါတယ္.. ဒီအရုပ္ေတြဟာ ကၽြန္မတို႕၂ေယာက္ ခ်စ္သူေတြ ဘ၀
ေရာက္ကတည္းက ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ လက္ေဆာင္ေတြပါဘဲ.. ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕
အရုပ္ကေလးေတြကို တစ္ခုျခင္း ေကာက္ျပီး ေရတြက္ေနမိရင္း ခ်စ္သူဘ၀ အခ်ိန္ေတြကို
တစ္ရက္ျခင္း ျပန္အမွတ္ရ ေနမိပါတယ္..
တစ္ , ႏွစ္ , သံုး , ေလး …
ေလးရာ ရွစ္ဆယ္႕ေလး… ေလးရာ႕ရွစ္ဆယ္႕ငါး စုစုေပါင္း ေလးရာ႕ရွစ္ဆယ္႕ငါးခု
တိတိရွိပါတယ္.. ကၽြန္မ ရွိဳက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးမိျပန္ပါတယ္.. အရုပ္ကေလးကို
တင္းၾကပ္စြာေပြ႔ဖက္ရင္း ငိုေၾကြးေနမိတယ္..
ရုတ္တရက္
* *
*နင္႕ကိုငါ ခ်စ္တယ္.. နင္႕ကုိ ငါခ်စ္တယ္*..
ကၽြန္မ အရုပ္ကေလးကို ထိတ္လန္႕တၾကား လႊတ္ခ်လိုက္မိပါတယ္..
အရုပ္ကို ျပန္ေကာက္လိုက္ျပီး ဗိုက္ကေလးကို ဖိလိုက္မိေတာ႕
* *
*နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္..*တဲ႕
ရွိသမွ် အရုပ္ေတြအားလံုးကို တစ္ခုခ်င္း ေကာက္ယူျပီး ၀မ္းဗိုက္ေတြေပၚ
ဖိလိုက္တိုင္း
* *
* *
*နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္.
နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္..
နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္..*
အဲဒီအသံေတြဘဲ မရပ္မနား ထြက္လာပါတယ္..
ကၽြန္မ ေစာေစာက ဘာလို႕ သေဘာမေပါက္ခဲ႕မိရတာပါလဲ….. ေမာင္႕အသည္းႏွလံုးဟာ
အေစာကတည္းက ကၽြန္မရဲ႕ေဘးမွာ အတူတူ ရွိေနခဲ႕တာပါလား… ေမာင္ကၽြန္မကို
ဒီေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဘာလို႕မ်ား မသိခဲ႕ရပါလိမ္႕.. ကၽြန္မအရုပ္ကေလး တစ္ရုုပ္ကို
ကုတင္ေအာက္က ေကာက္ယူလိုက္တယ္.. ခုနက ၄၈၅ ရုပ္ေတြနဲ႕ မတူဘဲ ထူးထူးျခားျခား
ၾကီးမားေနတဲ႕ အရုပ္ကေလး … ဒီအရုပ္ကေလးဟာ ေမာင္နဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေတြ႔ခဲ႕တဲ႕ေန႕က
ကၽြန္မကို ေမာင္ေပးခဲ႕တဲ႕ အရုပ္ေလး.. ကၽြန္မလမ္းေပၚကို လႊင္႕ပစ္ လိုက္မိတဲ႕
အရုပ္ေလးပါ .. အရုပ္ေလးမွာ ေမာင္႕ကိုယ္ေပၚက ေသြးစက္ေလးေတြေတာင္ ခုခ်ိန္ထိ
စြန္းေပ ေနေသးတယ္.. အရုပ္ကေလးကို လက္နဲ႕ ဖိခ် လိုက္ေတာ႕ ကၽြန္မ လြမ္းဆြတ္
တမ္းတေနတဲ႕ ေမာင္႕ရဲ႕အသံေလး ထြက္လာတယ္..
* *
*“ဒီေန႕ဘာေန႕လဲ ဆိုတာ နင္သိလား… ငါတို႕၂ေယာက္ခ်စ္ခဲ႕ၾကတာ
၄၈၆ရက္ျပည္႕တဲ႕ေန႕ေလ.. ၄၈၆ ဂဏန္းဟာ ဘာအဓိပၸါယ္လဲ ဆိုတာ နင္သိတယ္ မဟုတ္လား…
နင္႕ကို ငါခ်စ္တယ္ ဆိုတဲ႕ စကားကို မေျပာျဖစ္ခဲ႕တာက ဒီစကားကို ငါ႕ပါးစပ္က
ေျပာရမွာ သိပ္ရွက္လို႕ပါ… ဒါေၾကာင္႕လဲ အရုပ္ကေလးေတြကို ငါ႕ကိုယ္စား
ေျပာေပးဖို႕အတြက္ နင္႕ကိုငါ ေန႕တိုင္းေပးခဲ႕တာပါ… နင္ငါ႕ကို ခြင္႕လႊတ္တယ္ဆိုရင္
ဒီအရုပ္ေလးကို လက္ခံပါေနာ္… နင္႕ကို ငါသိပ္ခ်စ္ပါတယ္.. ေနာက္ကို နင္႕ကို
သိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ငါအျမဲေျပာပါ႕မယ္.. ေန႕တိုင္းေျပာပါ႕မယ္.. ငါေသတဲ႕အထိ နင္႕ကို
ခ်စ္တယ္လို႕ေျပာပါ႕မယ္.. နင္႕ကို ငါအရမ္းခ်စ္ပါတယ္.. ေကာင္မေလးရယ္..” *
ကၽြန္မပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ ျမစ္လိုဘဲ စီးဆင္းလာပါတယ္.. ကံတရားက
ဘာလို႕မ်ား ဒီေလာက္ ရက္စက္ရတာလဲ ေမာင္ရယ္ .. နင္႕အခ်စ္ေတြကို ဘာလို႕မ်ား
နင္ေသဆံုးျပီးခ်ိန္မွ ငါသိခြင္႕ ရလိုက္တာလဲ.. ခုခ်ိန္မွ ငါသိလိုက္ရေတာ႕ နင္က
ငါ႕ေဘးမွာ မရွိေတာ႕ဘူးေလ.. နင္ဟာ ငါ႕ကို ေနာက္ဆံုး စကၠန္႕အထိ ခ်စ္သြားခဲ႕တယ္
ဆိုတာ ငါယံုပါျပီေမာင္ရယ္.. ခုေတာ႕ ငါတစ္ေယာက္တည္း နင္ေပးခဲ႕တဲ႕
အရုပ္ေတြၾကားမွာ ေျဖမဆည္ႏိုင္တဲ႕ ေနာင္တေတြနဲ႕ ပူေဆြးရင္း ေသာကေတြနဲ႕
ေလာင္ျမိဳက္ ေနရပါျပီ ေမာင္ရယ္…..
—————————————————————————————————————————————-
အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္တမ္းေတာ႕ မိမိရရ ဖမ္းဆုပ္ဖို႕ခက္ခဲလွပါတယ္.. တစ္ခါတစ္ရံ
ကိုယ္႕လက္ထဲ ေရာက္ရွိလာတဲ႕အခ်စ္ဟာ နားလည္မႈ လြဲမွားတဲ႕အခါ လက္ထဲက ျပန္လႊတ္ထြက္
သြားတတ္ပါတယ္.. နားလည္မႈ လႊဲမွားလို႕ လမ္းခြဲခဲ႕ၾကတဲ႕ ခ်စ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္
မ်ားၾကျပီလဲ… တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြက ရင္ထဲကမပါေပမဲ႕ စကားေတြကို တန္ဆာဆင္ျပီး
သိုင္း၀ိုင္းဖြဲ႕ႏြဲ႕လို႕ ေျပာတတ္ၾကေပမဲ႕ အခ်ိဳ႕က်ေတာ႕ ရင္ထဲမွာ
ရွိသည္႕တိုင္ေအာင္ ပါးစပ္က ထုတ္ေဖာ္ မေျပာတတ္ ၾကပါဘူး… ခ်စ္ၾကသူေတြ
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ နားလည္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင္႕လွပါတယ္.. နားလည္မႈ လြဲလို႕
ခြဲခြာၾကရတဲ႕အခါ ခံစားရတဲ႕ နာက်င္ျခင္း ေတြက ပူေလာင္မႈေတြဘဲ မဟုတ္ပါလား…
ဒီဇာတ္လမ္းေလးက တစ္ခုခုကို ေသခ်ာေအာင္ မဆန္းစစ္ေသးဘဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အလွ်င္စလို
မခ်သင္႕ေၾကာင္းကို သင္ခန္းစာ ေပးေနပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕ ကိုယ္႕လက္ထဲက
အခ်စ္ဆိုတဲ႕အရာေလးကို ေသခ်ာ ဖမ္းဆုပ္မိႏိုင္ဖို႕အတြက္ နားလည္မႈေလးနဲ႕ တည္ေဆာက္
ႏိုင္ၾကပါေစ….
Subscribe to:
Comments (Atom)